مقایسه ی شکایات قصور پزشکی مرتبط با فلج مغزی در سال های قبل و بعد از ابلاغ بخش نامه ی ترویج زایمان طبیعی ارجاعی به اداره ی کمیسیون پزشکی استان تهران
محل انتشار: مجله دانشکده پزشکی اصفهان، دوره: 39، شماره: 628
سال انتشار: 1400
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 183
فایل این مقاله در 6 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IMSJ-39-628_001
تاریخ نمایه سازی: 13 آبان 1403
چکیده مقاله:
مقدمه: فلج مغزی، یکی از علل شایع شکایت قصور پزشکی در حوزه ی مامایی است. تصور می شود که پس از ابلاغ و اجرای بخش نامه ی ترویج زایمان طبیعی در سال ۱۳۹۳، شکایات مرتبط با آسیب مغزی نوزاد و فلج مغزی ناشی از آسیب های هیپوکسیک ایسکمیک حین Labor افزایش یافته است. از این رو، مطالعه ی حاضر با هدف مقایسه ی پرونده های شکایت قبل و بعد از این تاریخ انجام شد.روش ها: این مطالعه مقطعی بر روی ۱۱۷ پرونده شکایت های با موضوع فلج مغزی مطرح شده در اداره کمیسیون پزشکی استان تهران از ابتدای سال ۱۳۹۰ تا انتهای سال ۱۳۹۶ که به صورت سرشماری انتخاب شدند، انجام شده است. داده ها با استفاده از فرم ثبت اطلاعات از پرونده ها استخراج گردید و با استفاده از نرم افزار SPSS واکاوی شد.یافته ها: زمان تولد تعداد ۶۴ مورد (۷/۵۴ درصد) از موارد شکایت در رابطه با فلج مغزی قبل از ابلاغ بخشنامه و ۵۳ مورد (۳/۴۵ درصد) بعد از آن بوده است. از ۶۴ مورد متولدین قبل از ابلاغ، تعداد ۳۳ مورد شکایت خود را قبل از این تاریخ ثبت کرده اند و سایر موارد (۳۱ مورد) بعد از تاریخ ابلاغ بخشنامه طرح شکایت کرده اند و شکایات پس از ابلاغ به ۸۴ مورد رسیده است. با وجود این، تعداد متولدین در این بازه ی زمانی ۵۳ مورد بوده است و زمان تولد با زمان شکایت تفاوت آماری معنی داری داشت (۰۰۱/۰ > P).نتیجه گیری: با وجود افزایش تعداد شکایت با موضوع فلج مغزی در طی سال های اخیر، غالب موارد فلج مغزی مربوط به متولدین سال های قبل از ابلاغ بخش نامه است و ابلاغ بخش نامه ی ترویج زایمان طبیعی، منجر به افزایش شکایت با موضوع فلج مغزی در طی سال های مورد مطالعه نشده است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سید امیرحسین مهدوی
استادیار، مرکز تحقیقات پزشکی قانونی، سازمان پزشکی قانونی ایران، تهران، ایران
عبدالرزاق برزگر
استادیار، مرکز تحقیقات پزشکی قانونی، سازمان پزشکی قانونی ایران، تهران، ایران
زهرا شعبان نژاد خاص
متخصص پزشکی قانونی، مرکز تحقیقات پزشکی قانونی، سازمان پزشکی قانونی ایران، تهران، ایران
آسیه جعفری
متخصص پزشکی قانونی، مرکز تحقیقات پزشکی قانونی، سازمان پزشکی قانونی ایران، تهران، ایران
خدیجه عظیمی
گروه MPH، دانشکده ی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :