اثربخشی وضعیت خوابیده به پهلو بر میزان فشار اکسیژن شریانی، فشار دی اکسیدکربن شریانی و درصد اشباع اکسیژن در بیماران سکته ی مغزی ایسکمیک مبتلا به پنومونی ناشی از ونتیلاتور

مقدمه: تبادلات گازی بهتر، زمینه ساز نتیجه ی مطلوب تری با فشارهای پایین تر اکسیژناسیون است. وضعیت قرارگیری بیمار در بیماران تحت تهویه ی مکانیکی، یکی از عوامل موثر بر راندمان تبادل گازهای تنفسی می باشد. هدف از انجام پژوهش حاضر، مقایسه ی سطح فشار گازهای خون شریانی و درصد اشباع اکسیژن در وضعیت خوابیده به پهلو با وضعیت خوابیده به پشت در بیماران مبتلا به پنومونی ناشی از تهویه ی مکانیکی بود.روش ها: در این مطالعه ی کارآزمایی بالینی، ۵۰ بیمار سکته ی مغزی ایسکمیک مبتلا به پنومونی ناشی از تهویه ی مکانیکی بستری در بخش مراقبت های ویژه بیمارستان کاشانی شهرکرد در سال ۱۳۹۸، به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. سپس درصد اشباع اکسیژن بیماران در وضعیت خوابیده به پشت و دو ساعت خوابیده به پهلو با استفاده از دستگاه پالس اکسی متر و سطح فشار گازهای اکسیژن و دی اکسیدکربن خون شریانی نیز به کمک نمونه ی خون شریانی ارزیابی و در چک لیست ثبت گردید.یافته ها: در هر دو وضعیت خوابیده به پهلو و خوابیده به پشت، میانگین فشار اکسیژن شریانی و درصد اشباع اکسیژن هموگلوبین تفاوت معنی داری نداشت (۰۵۰/۰ < P)؛ در حالی که میزان فشار دی اکسیدکربن شریانی در وضعیت خوابیده به پهلو، به طور معنی داری کمتر از وضعیت خوابیده به پشت بود (۰۰۸/۰ = P).نتیجه گیری: تغییر وضعیت خوابیده به پهلو، تاثیر مثبتی در بهبود گازهای خون شریانی و درصد اشباع اکسیژن بیماران سکته ی مغزی ایسکمیک مبتلا به پنومونی ناشی از تهویه ی مکانیکی نداشت، اما منجر به کاهش معنی دار فشار دی اکسیدکربن شد.

کلیدواژه ها:

وضعیت ، اشباع اکسیژن ، تهویه ی مکانیکی ، ذات الریه