میزان شیوع آسم آتوپیک و غیر آتوپیک و برخی عوامل مرتبط با آن بین مراجعه کنندگان به کلینیک آسم و آلرژی

مقدمه: شیوع آسم و بیماری های آلرژی در جهان طی دهه های اخیر افزایش یافته است و شناخت آلرژن ها در مناطق مختلف ضروری می باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان فراوانی آلرژن ها در بیماران مبتلا به آسم آتوپیک و غیر آتوپیک در کلینیک آسم و آلرژی بیمارستان دزیانی گرگان در سال ۱۳۹۹ انجام شد. روش ها: این مطالعه از نوع مقطعی- توصیفی بود که بر روی ۹۶ کودک ۱ تا ۱۶ ساله ی مبتلا به آسم انجام گردید. تشخیص بیماری آسم بر اساس علایم بالینی بیمار، داروهای نجاتی مورد استفاده، محدودیت فعالیت ایجاد شده و آزمایش های عملکرد ریوی صورت گرفت. بر همین اساس، تشخیص قطعی آسم به صورت افزایش Forced expiratory volume-۱ (FEV۱) به میزان ۱۵ درصد پس از استنشاق ۲ پاف سالبوتامول بود. کودکان بر اساس آزمایش های انجام شده، به دو گروه اتوپیک و غیر اتوپیک تقسیم بندی شدند. نمونه ها در صورت بالا بودن میزان Immunoglobulin E (IgE) و مثبت شدن تست Prick، در گروه آتوپیک و در غیر این صورت در گروه غیر آتوپیک قرار گرفتند. مقادیر سرمی ائوزینوفیل و IgE به تفکیک نوع آسم و شدت آسم، تجزیه و تحلیل گردید. یافته ها: از بین کودکان مورد بررسی، ۱۷/۵۴ درصد دارای فنوتیپ آتوپیک و ۸۳/۴۵ درصد دارای فنوتیپ غیرآتوپیک بودند. در مجموع، ۷۸/۷۱ درصد از کودکان مبتلا به آسم، حداقل حساسیت به یکی از مواد آلرژن مورد بررسی را داشتند. همچنین، ارتباط معنی داری بین شدت آسم و آتوپیک بودن آن، میزان IgE و ائوزینوفیل مشاهده شد. نتیجه گیری: آسم در کودکان مبتلا به آسم آتوپیک نسبت به غیر آتوپیک شدیدتر و میانگین IgE و ائوزینوفیل در آسم آتوپیک بالاتر از غیرآتوپیک می باشد. همچنین، میزان IgE و ائوزینوفیل، ارتباط مستقیمی با شدت آسم دارد.

کلیدواژه ها:

آلرژی ، آسم ، ائوزینوفیل ، ایمونوگلوبولین E