فراوانی ژن های مقاوم به فلوروکینولون ها در جدایه های بالینی پسودموناس آئروجینوزا با منشاء پلاسمیدی جدا شده از بیماران بستری در بیمارستان الزهرا(س) اصفهان

مقدمه: تولید پروتئین های مقاومت کینولونی وابسته به پلاسمید، مشکل عدیده ای در درمان عفونت ها می باشد ولی تاثیر این پروتئین ها در مقاومت آنتی بیوتیکی به قدر کافی بررسی نشده است. لذا این مطالعه با هدف تعیین فراوانی وجود این ژن ها در جدایه های بالینی پسودموناس آئروجینوزا در بیمارستان الزهرا(س) اصفهان انجام گرفت.روش ها: این مطالعه ی مقطعی در سال ۱۳۹۸ و ۱۳۹۹ در بیمارستان الزهرا(س) اصفهان انجام گرفت. ۱۰۰ نمونه که از نظر کشت پسودموناس آئروجینوزا مثبت بودند، از نظر وجود ژن qnrA ، qnrB و qnrS با روش (Polymerase chain reaction) PCR بررسی شده و فراوانی وجود این ژن ها بر حسب بخش بستری و منبع نمونه تعیین گردید.یافته ها: از بین ۱۰۰ نمونه پسوموناس آئروجینوزای بررسی شده، ۵۶ مورد (۵۶ درصد) حداقل واجد یک ژن qnr بودند. ۱۳ مورد از این نمونه ها حاوی دو ژن و یک مورد حاوی سه ژن qnr بود. فراوانی نوع ژن بر حسب بخش، اختلاف معنی دار داشته (۰۰۱/۰ > P) ولی تعداد ژن بر حسب بخش، اختلاف معنی دار نداشت (۵۷/۰ = P). فراوانی qnrA در تمامی نمونه ها بیشتر از نوع qnrB و qnrS بود ولی نوع ژن بر حسب محل نمونه برداری تفاوت معنی دار نداشت (۳۶/۰ = P). همچنین فراوانی تعداد ژن مشاهده شده بر حسب منبع نمونه، اختلاف معنی دار نداشت (۹۸/۰ = P).نتیجه گیری: یافته های مطالعه ی حاضر نشان داد، فراوانی ژن های qnr در نمونه های مقاوم به فلوروکینولون ها (PMQR) در پسومودوموناس آئروجینوزا بالا بوده و این عامل می تواند منجر به مقاومت ضدمیکروبی پیش رونده در بخش های مختلف بیمارستانی گردد. لذا به نظر می رسد، توسعه تجویز منطقی آنتی بیوتیک در بیماران بستری، تاثیر قابل قبولی در کنترل گسترش مقاومت آنتی بیوتیکی باشد.

کلیدواژه ها:

ژن qnr ، فلوروکینولون ، مقاومت آنتی بیوتیکی ، پسودموناس آئروجینوزا