نانوسلنیوم به عنوان ادجوانت کمکی همراه پروتئین نوترکیب اتولیزین در ساخت واکسن کاندید علیه Methicillin-resistant Staphylococcus aureus
محل انتشار: مجله دانشکده پزشکی اصفهان، دوره: 40، شماره: 678
سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 171
فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IMSJ-40-678_001
تاریخ نمایه سازی: 13 آبان 1403
چکیده مقاله:
مقاله پژوهشیمقدمه: Methicillin-resistant Staphylococcus aureus (MRSA) موجب عفونت های متعددی در افراد مستعد می شود و با توجه به مقاومت آن به آنتی بیوتیک ها، عوارض و مرگ و میر بالایی ایجاد می کند. این مطالعه با هدف بررسی اثر ادجوانتی نانوذرات سلنیوم (SeNPs) برای تولید واکسنی موثر برای پیشگیری و کاهش عوارض MRSAانجام شد.روش ها: در ساخت واکسن، از پروتئین اتولیزین نوترکیب که به وسیله ی IPTG بیان و با استفاده از Ni-NTA کروماتوگرافی تخلیص شد، استفاده گردید. برای افزایش اثربخشی واکسن از ادجوانت SeNps تولید شده به روش سنتتیک و بیوژنیک، در کنار ادجوانت آلوم استفاده و چهار گروه از موش های Balb/c به صورت زیرجلدی در سه دوز مورد تلقیح قرار گرفتند. میزان IgG کل، IgG۱ و IgG۲a با الایزا بررسی شد. همچنین موش های مورد آزمایش با دوز ۵×۱۰۸cfu مورد چالش باکتریایی قرار گرفته و میزان بقاء آن ها در مدت ۳۰ روز تعیین شد.یافته ها: IgG کل در گروه دریافت کننده ی اتولیزین نوترکیب و نانوسلنیوم سنتتیک و گروه دریافت کننده ی اتولیزین نوترکیب و نانوسلنیوم بیوژنیک بالاتر از گروه شاهد بود. IgG۱ و IgG۲a در دو گروه اشاره شده نسبت به گروه شاهد افزایش نشان داد. همچنین میزان بقاء موش های ایمن شده پس از چالش باکتریایی بالاتر از گروه شاهد بود.نتیجه گیری: نتایج نشان داد نانوسلنیوم سنتتیک و بیوژنیک به عنوان ادجوانت کمکی همراه با پروتئین اتولیزین نوترکیب، موجب ارتقاء ایمنی همورال در مقابله با MRSA می شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
علیرضا رنجبریان
دانشجوی دکتری، گروه میکروبیولوژی، دانشکده ی علوم و فن آوری های نوین، واحد علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
ستاره حقیقت
دانشیار، گروه میکروبیولوژی، دانشکده ی علوم و فن آوری های نوین، واحد علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
محمد حسین یزدی
دانشیار، مرکز تحقیقات بیوتکنولوژی، مرکز تحقیقات واکسن نوترکیب، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
سپیده اربابی بیدگلی
استاد، گروه سم شناسی و فارماکولوژی، دانشکده ی داروسازی، واحد علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
