مقاومت به کلیستین و ردیابی ژن mcr-۱ در ایزوله های پسودوموناس ائروژینوزا مقاوم به چند دارویی جدا شده از زخم بیماران مبتلا به سوختگی بستری شده در بیمارستان
محل انتشار: مجله دانشکده پزشکی اصفهان، دوره: 40، شماره: 686
سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 154
فایل این مقاله در 7 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IMSJ-40-686_001
تاریخ نمایه سازی: 13 آبان 1403
چکیده مقاله:
مقاله پژوهشی مقدمه: افزایش روزافزون مقاومت آنتی بیوتیک به ویژه به کلیستین در پسودوموناس آئروژینوزا مقاوم به چند دارویی Multidrug-resistant Pseudomonas aeruginosa))، یکی از عوامل مهم مرگ و میر در عفونت های زخم در بیماران سوختگی می باشد. هدف از این مطالعه، بررسی شیوع مقاومت به کلیستین به عنوان خط آخر درمان در ایزوله های MDR P. aeruginosa زخم بیماران بستری و ردیابی ژن mcr-۱ بود. روش ها: تعداد ۷۲ ایزوله ی P. aeruginosa جدا شده در آزمایشگاه بیمارستان امام موسی کاظم(ع) اصفهان با استفاده از تکنیک های استاندارد میکروبیولوژیکی ارزیابی و تایید شدند. حساسیت آنتی بیوتیکی توسط روش استاندارد دیسک دیفیوژن نسبت به ۸ آنتی بیوتیک و حداقل غلظت مهاری (Minimum inhibitory concentration) MIC کلیستین بررسی گردید. حضور ژن mcr-۱ با استفاده از پرایمرهای اختصاصی و (Polymerase chain reaction) PCR ردیابی شد. یافته ها: از بین ۷۲ ایزوله، تعداد ۵۰ (۶۹/۴۴ درصد) P. aeruginosa مقاوم به چند دارویی شناسایی شدند که بیشترین مقاومت نسبت به لوفلوکساسین (۹۸ درصد) و سیپروفلوکساسین (۹۲ درصد) و کم ترین مقاومت نسبت به پپراسیلین تازوباکتام (۴۰ درصد) بود. فقط ۲ درصد از ایزوله ها مقاومت کامل را به تمامی آنتی بیوتیک ها نشان دادند. مقاومت به کلیستین در ۱۴ درصد و ژن mcr-۱ در ۲ درصد ایزوله ها ردیابی شد. نتیجه گیری: مقاومت ۱۴ درصدی P. aeruginosa نسبت به کلیستین در سویه های جدا شده از عفونت های سوختگی در اصفهان و فراوانی ۲ درصدی ژن mcr-۱ در این مطالعه، اهمیت تشخیص زودهنگام مقاومت به کلیستین، ردیابی ژن های مقاومت آنتی بیوتیکی و عدم تجویز بی مورد این دارو برای کنترل عفونت های بیمارستانی را نشان می دهد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مهسا معرفیان
کارشناسی ارشد میکروب شناسی پزشکی، گروه باکتری و ویروس شناسی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
فرخنده پورسینا
استادیار، گروه باکتری و ویروس شناسی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
تهمینه نریمانی
استادیار، گروه باکتری و ویروس شناسی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
