مقایسه قدرت ایزوکنتیک عضلات چرخاننده مفصل شانه والیبالیست های با و بدون دیسکنزی کتف

مقدمه: تغییر کینماتیک طبیعی کتف و ریتم اسکپولا-همورال منجر به ایجاد دیسکنزی کتف می گردد. دیسکنزی کتف، بعنوان وضعیت و حرکت غیرطبیعی کتف تعریف می شود. شیوع بالای دیسکنزی کتف در بین والیبالیست ها و همچنین نقص عملکرد عضلانی ناشی از آن در این ورزشکاران باعث شده است که تحقیق حاضر در پی بررسی قدرت ایزوکنتیک چرخاننده-های داخلی و خارجی شانه برتر والیبالیست های با و بدون دیسکنزی باشد. روش کار: ۳۰ والیبالیست ۱۸ تا ۲۵ ساله با تجربه بازی در یکی از سه لیگ برتر کشور (لیگ برتر، لیگ دسته یک، لیگ امید)، به صورت غیر تصادفی و هدف مند انتخاب و به دو گروه ۱۵ نفری با و بدون دیسکنزی کتف تقسیم شدند. از دستگاه ایزوکنتیک دینامومتری برای اندازه گیری حداکثر گشتاور کانسنتریک عضلات چرخاننده داخلی و اسنتریک عضلات چرخاننده خارجی شانه در وضعیت ۹۰ درجه آبداکشن بازو با سرعت های ۶۰ و ۱۲۰ درجه بر ثانیه استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس چند متغیره (MANOVA) در سطح معناداری ۰۵/۰ α ≤ تحلیل شدند.یافته ها: حداکثر گشتاور اسنتریک چرخاننده های خارجی و قدرت عملکردی شانه برتر گروه والیبالیست های با دیسکنزی کتف به طور معناداری کمتر بود. این در حالی بود که گروه ها از لحاظ حداکثر گشتاور کانسنتریک چرخاننده های داخلی تفاوت معناداری باهم نداشتند.بحث: والیبالیست های با دیسکنزی کتف دچار نقص بیشتری در تعادل عضلانی بین چرخاننده های داخلی و خارجی شانه خود هستند. به گونه ای که این افراد احتمالا در قدرت اسنتریک عضلات چرخاننده خارجی شانه خود دارای نقص بوده و این نقص منجر به کاهش قدرت عملکردی شانه آن ها می شود.

کلیدواژه ها:

دیسکنزی ، والیبال ، ایزوکنتیک