توصیف پتانسیل ژئومیراث و اکوتوریسم مناظر رودخانهای-یخچالی توده الوند همدان (ایران)
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 232
فایل این مقاله در 32 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_GIAJ-14-52_002
تاریخ نمایه سازی: 13 آبان 1403
چکیده مقاله:
عناصر منظر بدون استفاده یا فایده ظاهری، معمولا در ژئوتوریسم پنجرهای می یابند تا بتوانند از شرایط نامعلوم خارج شوند. مجموعه توده الوند همدان، واقع در جنوب شرق از شمال غربی ایران، یک واحد ژئومورفیک با منشا نفوذی-یخبندان-آبی است. هدف این مقاله ارزیابی پتانسیل محیط طبیعی اطراف توده الوند همدان برای تبدیل شدن به یک منطقه ژئوتوریسمی است. هدف مقاله ارائه ارزش ذاتی مولفههای متعدد موجود در توده کوهستانی الوند همدان، با اتخاذ رویکردی سیستمی و به کارگیری تکنیکهای تفسیر ژئومورفولوژیکی و ادبیاتی است. برای این منظور، بعد از تعریف عناصر زمینشناسی، ژئومورفولوژی، فرهنگی، قوم نگاری و بیولوژیکی، پتانسیل آنها با توجه به علایق اصلی، ارزش برتر، نمونه منحصر به فرد در سطح ملی، استفادههای بالقوه، وضعیت حفاظت و درجه آسیب پذیری، با استفاده از مقیاس وزنی لیکرت، مورد ارزیابی قرار میگیرد. نتایج ارزیابی ۲۲ سایت مورد علاقه گردشگران (۱۰ مورد علایق زمین شناسان-ژئومورفولوژیکها و ۱۲ مورد گردشگری عمومی) دال بر این است که ۹۱/۴۰ درصد از سایت ها، پتانسیل ژئوتوریسمی بسیار زیاد دارند که با ۸۲/۳۱ درصد دیگر از سایت ها با پتانسیل ژئوتوریسمی زیاد تکمیل می شوند. ۴۵/۴۵ % از سایتها نشان دهنده سطحی از علاقه زمینشناسی-ژئومورفولوژیکی که به همراه دادههای اضافی (۱۸/۱۸ % از سایتهای کوهستانی با ارزش اسطورهای ) مجموعا ۶۳/۶۳ % علایق اصلی گردشگران را به خود اختصاص دادهاند. شرایط خاص دره سرکان و وجود ترمینالهای مورنی بسیار بارز، زمینه شکلگیری یک ژئوپارک اختصاصی زمینشناسی- پالئواقلیمشناسی را فراهم مینماید. دو دره سیمینه و گنجنامه با حضور ژئوسایتهای عمومی و مفرح، میتوانند شاهد بازدیدکنندگان علوم خاص و سایر گردشگران قرار گیرند. ۷۷ درصد از سایت های مورد علاقه در امتداد ۱۰۰ کیلومتر جادههای موجود قابل دسترس هستند. برای بازدید سایتهای کوهستانی باید ۳۰ کیلومتر کوهنوردی کرد.
نویسندگان
غلام حسن جعفری
دانشیار ژئومورفولوژی دانشگاه زنجان، زنجان.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :