مقایسه کارایی مدل های مدیریت سود (مطالعه موردی: شرکت های پذیرفته شده بورس اوراق بهادار تهران)

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر ویژگی های مالی شرکت بر برنامه ریزی مالیاتی با تاکید بر مدیریت سود واقعی شرکت ها است. هدف از پژوهش حاضر مقایسه کارایی مدل های مدیریت سود در شرکت های بورس اوراق بهادار تهران می باشد. این مطالعه کاربردی، از حیث روش به دست آوردن داده ها از نوع توصیفی و به لحاظ شیوه استدلال پژوهش، قیاسی استقرایی و از نظر بعد زمانی، مقطعی می باشد. جهت ارزیابی و بررسی موضوع، ابتدای سال ۱۳۹۴ تا انتهای سال ۱۴۰۰ بعنوان قلمرو زمانی انتخاب گردیده و جامعه آماری این پژوهش، شامل کلیه شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است که برای انتخاب نمونه آماری ازکل اعضای جامعه، شرکت هایی انتخاب گردید که دارای ویژگی های مطروحه بوده و ابزار گردآوری داده ها، گزارش های مالی حسابرسی شده شرکت های مورد تحقیق و گزارش های آماری ماهانه بورس اوراق بهادار تهران می باشد برای انجام آزمون فرضیه های تحقیق از روش همبستگی براساس روش رگرسیون مبتنی بر داده های تلفیقی پس از بررسی پیش فرض ها با استفاده از آزمون های مانایی در داده های تابلویی (آزمون های ایستایی لوین، لین وچو (LLC)، آزمون ایم، پسران و شیم، آزمون دیکی فولر) و آزمون هم انباشتگی یا هم جمعی (کائو) برای تاکید بیشتر تایید رابطه بلند مدت متغیرهای مدل و انجام آزمون های فروض مدل رگرسیون خطی، (آزمون وایت) برای بررسی همسانی واریانس باقی مانده ها، با استفاده از آزمون اف لیمر داده های تجمیعی در اقتصاد سنجی پانل دیتا بررسی و تخمین مدل های مدیریت سود جهت نشان دادن قدرت پیش بینی کنندگی قوی مدل ها آورده شده است. در نهایت پس از بررسی کلیه پیش فرض ها، فرضیه های پژوهش با استفاده از آزمون Z وونگ تحلیل گردیدند که نتایج تحلیل فرضیه اول پژوهش نشان دهنده این است که کارایی مدل جونز در تشخیص مدیریت سود از مدل تعدیل شده جونز بیشتر می باشد. در تحلیل نتایج فرضیه دوم پژوهش مشخص گردید که کارایی مدل جونز در تشخیص مدیریت سود از مدل کازنیک بیشتر بوده و تحلیل فرضیه سوم پژوهش حاکی از کارایی بیشتر مدل جونز در تشخیص مدیریت سود از مدل دیچو و دچو می باشد. در تحلیل فرضیه چهارم پژوهش نتیجه گیری گردید که کارایی مدل جونز در تشخیص مدیریت سود از مدل کوتاری بیشتر می باشد. نتایج فرضیه پنجم پژوهش نشان می دهد که کارایی مدل تعدیل شده جونز در تشخیص مدیریت سود از مدل کازنیک بیشتر می باشد. بنابراین فرضیه پنجم پژوهش با اطمینان ۹۵/۰ رد شده و نتایج تحلیل فرضیه ششم پژوهش بیانگر کارایی بیشتر مدل تعدیل شده جونز در تشخیص مدیریت سود از مدل دیچو و دچو می باشد. تحلیل فرضیه هفتم پژوهش نشان می دهد که کارایی مدل تعدیل شده جونز در تشخیص مدیریت سود از مدل کوتاری بیشتر نمی باشد بنابراین فرضیه هفتم پژوهش با اطمینان ۹۵/۰ رد می شود و تحلیل فرضیه هشتم پژوهش بیانگر این است که کارایی مدل جونز در تشخیص مدیریت سود از مدل کازنیک بیشتر نیست. بنابراین فرضیه هشتم پژوهش با اطمینان ۹۵/۰ رد شده و نتایج تحلیل فرضیه های نهم و دهم پژوهش نشان می دهند که کارایی مدل کوتاری و کازنیک در تشخیص مدیریت سود از مدل دیچو و دچو بیشتر نبوده، بنابراین فرضیه های نهم و دهم پژوهش نیز با اطمینان ۹۵/۰ رد می شوند.

کلیدواژه ها:

سود ، اقلام تعهدی ، مدیریت سود ، مدل های مدیریت سود ، جونز ، تعدیل شده جونز ، کازنیک ، دیچو و دچو ، کوتاری.