ارزیابی روایی و پایایی پرسش نامه ی سابقه ی تروما ترجمه شده به زبان فارسی در بیماران روان پزشکی غیرسایکوتیک
محل انتشار: مجله دانشکده پزشکی اصفهان، دوره: 40، شماره: 697
سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 338
فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IMSJ-40-697_002
تاریخ نمایه سازی: 13 آبان 1403
چکیده مقاله:
مقاله پژوهشیمقدمه: (Trauma History Questionnaire) THQ از ابزارهای کلیدی روان پزشکان برای تشخیص و مطالعه ی (Post-traumatic stress disorder) PTSD است. متاسفانه تاکنون نمونه ی استانداردی از این پرسش نامه به زبان فارسی وجود نداشته است، لذا هدف از این مطالعه، ارزیابی روایی و پایایی پرسش نامه ی سابقه ی تروما در بیماران روان پزشکی غیرسایکوتیک می باشد.روش ها: این یک مطالعه ی مقطعی بود. ترجمه ی فارسی نهایی THQ به ۵ روان پزشک و روانشناس داده شد تا پایایی و روایی محتوایی هر یک از آیتم های پرسش نامه را ارزیابی کنند و سپس با توجه به معیارهای ورود و خروج، بیماران واجد شرایط وارد مطالعه شدند. برای تعیین روایی سازه بین دو پرسش نامه THQ و (Stressful Life Events Screening Questionnaire) SLESQ از ۵۰ بیمار روان پزشکی غیرسایکوتیک دعوت شد. آن ها همچنین سیاهه ی (PTSD Checklist) PCL و (Depression Anxiety Stress Scale) DASS را نیز تکمیل کردند.یافته ها: بر اساس یافته های این مطالعه، بین THQ و SLESQ، همبستگی قابل توجهی دیده می شود. ضریب آلفای کرونباخ کل پرسش نامه ۰/۷۰۴ بود. در مورد پاسخ به سوال تجربه ی هر نوع تروما در ۲۳ مورد، آماره Kappa نشان دهنده ی پایایی عالی (بالاتر از ۰/۶) و در ۱۰ مورد نشان دهنده ی هماهنگی کامل پاسخ های آزمون و بازآزمون بود. تنها در مورد تجربه ی بلایای طبیعی (۰/۵۴۰ = κ) پایایی چندان مناسب نبود. برای ارزیابی ساختار عاملی اکتشافی مقدار شاخص Kaiser-Meyer-Olkin برای کفایت تعداد نمونه، ۰/۶۱۷ و تست کرویت Bertlett از نظر آماری معنی دار بود.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که THQ روایی، پایایی بازآزمایی و ثبات درونی خوبی دارد و ساختار عاملی آن هم رضایت بخش است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
کاوه علوی
مرکز تحقیقات سلامت روان، پژوهشکده ی سلامت روان اجتماعی، گروه روان پزشکی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
نسرین امینی کردکندی
دستیار تخصصی گروه روان پزشکی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران. ایران
امیرحسین جلالی ندوشن
مرکز تحقیقات سلامت روان، پژوهشکده ی سلامت روان اجتماعی، گروه روان پزشکی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
مریم پیروز
دستیار روان پزشکی، گروه روان پزشکی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :