ارتباط ویژگی های شناختی والدین با شدت نقایص اجتماعی-کلامی و رفتارهای کلیشه ای در کودکان مبتلا به اختلالات طیف اوتیسم

مقاله پژوهشی مقدمه: پیش بینی افزایش احتمال اوتیسم از روی ویژگی های شناختی والدین در رفتارهای پیشگیرانه نقش مهمی دارد. مطالعه ی حاضر با هدف تعیین ارتباط ویژگی های شناختی والدین با شدت نواقص اجتماعی- کلامی و رفتارهای کلیشه ای در کودکان مبتلا به اختلالات طیف اوتیسم انجام گرفت. روش ها: در این پژوهش مقطعی- توصیفی، ۲۸ کودک عضو انجمن اوتیسم شهرستان کرمان و والدین آن ها در شش ماهه ی اول سال ۱۴۰۰، وارد مطالعه شدند. داده ها از طریق دو پرسش نامه ی مقیاس درجه بندی اوتیسم گیلیام (گارز) و نسخه ی فارسی آزمون ارزیابی کوتاه شناختی در اسکیزوفرنی جمع آوری شده و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: در این مطالعه، ۲۸ کودک (شامل ۲۰ پسر و ۸ دختر) مبتلا به اوتیسم با میانگین سنی ۲ ± ۸، به همراه والدین آن ها، وارد مطالعه شدند. بین میانگین نمره ی رفتارهای کلیشه ای کودکان، میانگین نمره ی روابط کودکان و میانگین نمره ی تعاملات اجتماعی افراد مبتلا به اوتیسم با میانگین نمرات حیطه های مختلف شناختی والدین، ارتباط آماری معنی دار وجود نداشت. نتیجه گیری: با توجه به عدم ارتباط بین متغیرها، تمرکز بر مداخلات علمی و خصوصیات بیماری در شدت نقایص اجتماعی کلامی و رفتارهای کلیشه ای اهمیت بیشتری دارد.

کلیدواژه ها:

اختلالات طیف اوتیسم ، ویژگی های شناختی ، والدین ، رفتارهای کلیشه ای ، کودکان ، نقایص اجتماعی-کلامی