اثرات والپروئیک اسید در پیشگیری از مرگ سلول های الیگودندروسیتی القاء شده با کاپریزون

مقاله پژوهشیمقدمه: یکی از مکانیسم های مهم در تخریب پیشرونده ی میلین و ایجاد ناتوانیهای عصبی آپوپتوز سلولهای الیگودندروسیتی است. مرگ سلول های الیگودندروسیتی معمولا به دلیل التهابات موضعی و اثرات سمی بعضی از عوامل محیطی ایجاد می شود. والپروئیک اسید بدلیل داشتن اثرات متنوع آنتی اکسیدانی، ضد آپوپتوزی، ضد التهابی و محافظت کنندگی عصبی، قادر است باعث افزایش بقا و تمایز سلولی شود. در مطالعه ی حاضر اثرات این ترکیب در پیشگیری از مرگ سلول های الیگودندروسیتی در جسم پینه ای مغز موش مورد بررسی قرار گرفت.روش ها: در این مطالعه، تعداد ۴۰ عدد موش سوری بصورت تصادفی در چهار گروه شاهد، شم، کاپریزون و والپروئیک اسید /کاپریزون تقسیم شدند. به منظور مرگ سلول های الیگودندروسیتی از ترکیب کاپریزون ۲/۰ درصد استفاده شد. بعلاوه ترکیب والپروئیک اسید بصورت داخل صفاقی، روزانه و با دوز  mg/kg۳۰۰ و به مدت سه هفته استفاده شد. به منظور بررسی مارکرهای ویژه سلول های الیگودندروسیتی، از روش های ایمونوهیستوشیمی و ریل تایم استفاده شد.یافته ها: نتایج نشان داد که درصد سلول های بیان کننده ی مارکر (Oligodendrocyte transcription factor) Olig۲ و (Myelin oligodendrocyte glycoprotein) Mog در گروه دریافت کننده ی والپروئیک اسید، نسبت به گروه های دریافت کننده ی کاپریزون به شکل معنی داری افزایش پیدا کرده است (۰/۰۵ > P). همچنین، افزایش بیان ژن های ویژه ی سلول های الیگودندروسیتی در روش Real Time-PCR گزارش شد.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که والپروئیک اسید، توانایی پیشگیری از مرگ سلول های الیگودندروسیتی را دارد و لذا استفاده از این ترکیب می تواند راهکاری مناسب، برای پیشگیری از تخریب میلین در بافت عصبی باشد.

کلیدواژه ها:

Valproic acid ، Oligodendroglia ، Oligodendrocyte Transcription Factor ۲ ، Myelin-Oligodendrocyte Glycoprotein