تاثیر داروی ان-استیل سیستئین در محلول پرایم بر کاهش آسیب به میوکارد در جراحی قلب باز

مقاله پژوهشیمقدمه: بای پس قلبی- ریوی و آسیب خون رسانی مجدد منجر به آزاد شدن رادیکال های آزاد و واسطه های التهابی می گردد. استفاده از آنتی اکسیدان ها حین بای پس قلبی- ریوی، به یک استراتژی برای نجات میوکارد از حمله ی این رادیکال ها تبدیل شده است. هدف از این پژوهش، بررسی اثر ان-استیل سیستئین (N-acetyl cysteine) NAC بر کاهش آسیب به میوکارد ناشی از رادیکال های آزاد بود.روش ها: در یک کارآزمایی بالینی، ۴۰ بیمار کاندید جراحی پیوند کرونر جهت دریافت داروی ان- استیل سیستین در محلول پرایم، به طور تصادفی به ۲ گروه مداخله و شاهد تقسیم شدند. در گروه مداخله به محلول پرایم، NAC اضافه گردید و در گروه شاهد حجم معادل از دارونما (نرمال سالین) تجویز شد. میزان تروپونینI (cTnI) و CRP به صورت کمی، نیاز به شوک و pace maker و مدت زمان اقامت در ICU در هر دو گروه بررسی و مقایسه گردید.یافته ها: بیماران دو گروه از نظر سن، جنس، نیاز به دفیبریلاتور، کسر جهشی، مدت زمان پمپ و کلمپ آثورت تفاوت معنی داری نداشتند. میانگین تروپونین، ۸ ساعت پس از جراحی در گروه مداخله و شاهد به ترتیب ۱/۸۴ ± ۵/۰۵ و ۱/۶۰ ± ۱۰/۳۷ و میانگین CRP  ۲۴ ساعت بعد ازعمل به ترتیب ۷/۴۵ ± ۲۸/۴۷ و ۵/۷۴ ± ۵۵/۱۸ بود. میانگین اقامت در (Intensive care units) ICU در گروه مداخله و شاهد به ترتیب ۵۱/۷۳ ± ۱۰/۹ و ۵۵/۷۸ ± ۱۳/۵ بود و تفاوت معنی داری دیده نشد.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد، استفاده از NAC موجب کاهش CRP  و cTnI پس از عمل جراحی قلب باز گردید که گویای اثر آنتی اکسیدانی و ضدالتهابی آن بر میوکارد می باشد.

کلیدواژه ها:

Anti-inflammatory agents ، Antioxidants ، Cardiopulmonary bypass ، N-acetyl cysteine ، Oxidative Stress