بررسی یافته های اپیدمیولوژیک، بالینی و آزمایشگاهی بیماران مبتلا به کووید-۱۹ بستری در بخش های مراقبت ویژه بیمارستان الزهرا (س)

مقاله پژوهشیمقدمه: با توجه به بار بالای بیماری کووید-۱۹ و فشاری که به سیستم بهداشت و درمان بخصوص در بخش مراقبت های ویژه وارد شد، بررسی متغیرهای پیش بینی کننده ی پیامد این بیماری می تواند در شناخت بهتر بیماران در معرض خطر و تخصیص مفیدتر منابع محدود، کمک کننده باشد.روش ها: مبتلایان به کووید-۱۹ بستری شده در بخش مراقبت ویژه مرکز پزشکی الزهرا(س) اصفهان در پاییز سال ۱۳۹۹، در یک مطالعه ی مشاهده ای بررسی شدند. یافته های دموگرافیک، علائم بالینی و آزمایشگاهی جهت یافتن عوامل موثر بر مرگ و میر بین دو گروه افراد فوت شده و بهبود یافته مقایسه شد.یافته ها: ۱۱۴۴ بیمار مبتلا به کووید-۱۹ بستری در بخش مراقبت ویژه در مطالعه بررسی شدند که ۳۷/۸ درصد از آنان فوت کردند. متغیرهای گلبول سفید (۰/۰۰۱ > P)، نوتروفیل (۰/۰۰۱ > P)، نسبت نوتروفیل به لنفوسیت (۰/۰۰۴ = P)، نیتروژن اوره خون (۰/۰۰۱ > P)، کراتینین (۰/۰۳۷ = P)، پروکلسی تونین (۰/۰۰۱ > P)، گلوکز (۰/۰۰۱ > P)، D-dimer (۰/۰۰۱ > P)، طول مدت بستری (۰/۰۰۱ > P) و اکسیژن درمانی (۰/۰۰۱ > P) ارتباط مستقیم با مرگ و میر داشتند و بیشترین نسبت شانس مربوط به نوتروفیل (۳/۵۹ = OR) بود. متغیرهای هموگلوبین (۰/۰۰۱ > P)، لنفوسیت (۰/۰۲۸ = P)، پلاکت (۰/۰۰۷ = P)، ائوزینوفیل (۰/۰۰۱ > P)، سدیم (۰/۰۰۱ > P)، پتاسیم (۰/۰۰۱ > P)، منیزیم (۰/۰۰۱ > P)، زمان پروترومبین (۰/۰۰۱ > P)، تعداد تنفس (۰/۰۲۲ > P) و علائم تنفسی (۰/۰۳۲ > P) ارتباط معکوس با فوت داشتند و کمترین نسبت شانس مربوط به منیزیم (۰/۰۱ = OR) بود.نتیجه گیری: متغیرهای بالینی و آزمایشگاهی می توانند پیش بینی کننده ی پیامد بیماری در بیماران مبتلا به کووید-۱۹ باشند و نقش به سزایی در مدیریت بهتر بیماران داشته باشند.

کلیدواژه ها:

کووید-۱۹ ، مرگ و میر ، ریسک فاکتور ، بخش های مراقبت ویژه