بررسی نتایج عمل جراحی واژینوپلاستی با استفاده از گرفت سیگموئید در درمان آژنزی واژن: یک مطالعه ی کوهورت گذشته نگر

مقاله پژوهشی مقدمه: آژنزی واژن، یکی از ناهنجاری های مهم در دستگاه تناسلی است که ثانویه به نقص تکامل مجاری مولرین روی می دهد و بیشتر در سندرم راکی تانسکی دیده می شود. آژنزی واژن، با ایجاد نئوواژن در جراحی قابل اصلاح است. روش ها: این مطالعه گذشته نگر بود و در آن ۷۲ بیمار مبتلا به آژنزی واژن که در فاصله ی زمانی خردادماه ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۲ در بیمارستان مریم کرج، تحت عمل واژینوپلاستی با استفاده از گرفت سیگموئید قرار گرفته بودند، شرکت داده شدند. بیماران بعد از عمل بین ۳ ماه تا ۴/۵ سال جهت بررسی نتایج درمان پیگیری شدند. یافته ها: حداقل سن بیماران ۱۳ و حداکثر ۴۰ سال بود. ۷ نفر سابقه ی عمل مک ایندو داشتند. متوسط میزان عوارض جراحی در سه ماه بعد از جراحی به ترتیب شامل خونریزی در ۵ مورد، درد در ۳ مورد، ترشحات واژینال غیرطبیعی در ۳ مورد، عفونت محل انسزیون در ۲ مورد، پارگی واژن متعاقب نزدیکی در ۲ مورد و فیستول رکتوواژینال در ۳ مورد بود. در بررسی عوارض در ۶ و ۱۲ ماه بعد از عمل، تنها ۲ نفر از بیماران ترشحات واژینال مختصر را گزارش کردند. بعد از انجام جراحی، ۵ بیمار موفق به ازدواج شده بودند. همه ی بیماران متاهل بعد از عمل رضایت جنسی کامل داشتند. نتیجه گیری: با توجه به ایجاد مجرای مناسب برای فعالیت جنسی، عوارض کم و امکان برقراری ارتباط حداکثر ۳ هفته پس از ترخیص، جراحی با روش گرفت سیگموئید روشی مناسب برای درمان بیماران فاقد واژن بود.

کلیدواژه ها:

واژینوپلاستی ، آژنزی واژن ، سندرم مایرراکی تانسکی ، واژینوپلاستی با سیگموئید