اثرات استرس مزمن همدلی و همدلی معکوس بر رفتارهای شبه اضطرابی در رات های نر

مقاله پژوهشیمقدمه: همدلی برای تعاملات اجتماعی حیاتی است، اگرچه به اشتراک گذاشتن عواطف منفی بیش از حد، امکان دارد بر رفتارهای فرد نمایانگر و مشاهده گر استرس در موقعیت برابری و نابرابری اجتماعی اثرگذار باشد. پژوهش حاضر به بررسی اثر استرس مزمن و همدلی معکوس بر رفتارهای شبه اضطرابی و ارتباط آن با سطح کورتیکوسترون سرم در رات های نر پرداخت.روش ها: تعداد ۴۸ موش صحرایی نر نژاد ویستار در ۶ گروه آزمایشی تقسیم بندی شدند که شامل: گروه های شاهد، مشاهده گر کاذب استرس، نمایان گر کاذب استرس، مشاهده گر استرس، نمایان گر استرس و نمایان گر مشترک استرس. انواع استرس عبارت بودند از: استرس دوتایی در شرایط نابرابر شامل استرس همدلی و همدلی معکوس (استرس مقید شده)، استرس دوتایی در شرایط برابر (دریافت کننده ی استرس به طور مشترک)، استرس منفرد (مقید شده و مقید نشده) به عنوان گروه های شاهد که همگی روزانه به مدت ۲ ساعت در طی ۲۱ روز القا گردیدند. زمان سپری شده و تعداد ورود به بازوهای باز در ماز بعلاوه مرتفع برای ارزیابی رفتار شبه اضطرابی استفاده شد. ارتباط سطح کورتیکوسترون سرم با درصد زمان سپری شده در بازوهای باز ماز بعلاوه مرتفع نیز بررسی گردید.یافته ها: درصد زمان سپری شده و تعداد ورود به بازوهای باز بطور معنی داری در تمامی گروه های تحت استرس کاهش یافت. همچنین ارتباط منفی معنی داری بین سطوح کورتیکوسترون سرم با درصد زمان سپری شده در بازوهای باز در تمام گروه های آزمایشی به غیر از گروه های شاهد و مشاهده گر کاذب استرس مشاهده گردید.نتیجه گیری: بر اساس یافته های مطالعه ی حاضر، استرس همدلی (مشاهده ی استرس سایکولوژیک یا رنج دیگران) مزمن می تواند سبب القا اضطراب در نمونه های مشاهده گر استرس گردد. علاوه بر این، استرس همدلی معکوس (دریافت کننده ی استرس مقیدکننده در حضور یک هم نوع آشنا؛ در موقعیت نابرابری اجتماعی) نیز می تواند با وجود انتظار در بروز اضطراب موثر باشد. به نظر می رسد تغییرات افزایشی سطح کورتیکوسترون سرم در بروز رفتارهای شبه اضطرابی، نقش موثری ایفا نموده است.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، استرس همدلی ، استرس همدلی معکوس ، کورتیکوسترون ، موش صحرایی