کنکاشی بر حق برسلامت و حق بر آموزش کودکان از منظر نظامحقوقی ایران و مبانی حقوق بشر

حق بر سلامت و حق بر آموزش کودکان از حقوق ذاتی، حمایتی و حقوق بشری کودکان است. این دو حق جزئی از مبانی بنیادین هر جامعه می باشد که باید بدون تبعیض به و یکسان در اختیار کودکان قرار گیرند. این حقوق در برگیرنده ابعاد مختلف سیاسی، اجتماعی، مذهبی و بین المللی هستند و همواره مورد توجه دولتها به عنوان یکی از تکالیف اصلی آنها بوده است. این دو حق در حقوق داخلی هر کشور و مبانی حقوق بشری در برگیرنده سازوکارهای حمایتی، تکلیفی، خدماتی، عمومی و اجرایی می باشند که هدف غایی آنها ایجاد یک زندگی سالم، مناسب و حمایت شده برای کودکان می باشد. حق بر سلامت مفهومی مرتبط با حقوق بنیادین توسعه و حقوق بشر است و به معنای داراشدن حق و استحقاق لازم و مطلوب جهت بهره مندی از تمام خدمات پزشکی ،درمانی، دارویی و بهداشتی، غذا و محیط زیست سالم است. حق بر آموزش نیز از حقوق بنیادین و ضروری هر کشور در جهت توسعه پایدار، حفظ و حمایت از حقوق بشر و حمایت و پشتیبانی از کودکان و خانواده به عنوان ارکان و بنیاد جامعه است. در نظام حقوقی ایران هر دو حق در اصول قانون اساسی، عضویت در کنوانسیون های بین المللی حقوق بشری و مقررات داخلی مختلف مورد شناسایی و در سازوکارها و برنامه های مختلف آموزشی، بهداشتی، خدماتی به اجرا در می آیند. این دو حق در راستای اعتقاد ذاتی و اسلامی به کرامت ذاتی کودکان و خانواده، شناسایی حقوق بنیادین شخصیت برای کودکان و در نظر گرفتن جایگاه سیاسی و اجتماعی کودکان، بدون هرگونه تبعیض اعم از جنسیت ،قومیت، مذهب برای کودکان در ابعاد مختلف اجتماعی ،آموزشی، درمانی و حقوقی مانند حق بر دریافت خدمات پزشکی، درمان مناسب، تامین دارو، غذای سالم، محیط زیست سالم و نیز حق بر آموزش همگانی، رایگان، استاندارد و با کیفیت مورد شناسایی و پذیرش قرارگرفته است.

کلیدواژه ها:

سلامت ، آموزش ، حقوق بشر ، کودکان