کنترل پاسخ سازه های نامتقارن در پلان با استفاده از دستگاههای اتلاف انرژی و به کارگیری مفهوم تعادل پیچشی

اگر مرکز جرم و مرکز سختی یا مقاومت سازه در پلان بر هم منطبق نباشد، سازه نامتقارن در پلان نامیده می شود. همبستگی پیچشی -جانبی در این گونه سازهها منجر به افزایش تغییر مکان جانبی در نقاط انتهایی پلان سازه و در نتیجه تولید تقاضای تغییر شکل های نامنظم در قابهای مقاوم لرزه ای می شود. استفاده از دستگاههای استهلاک انرژی نظیر میراگرها به منظور کاهش پاسخ پیچشی سازههای نامتقارن در پلان پیشنهاد شده است . لذا در این تحقیق با استفاده از مفهوم تعادل پیچشی ، توزیع های بهینه ای از میراگرهای ویسکوز، به منظور کاهش همبستگی پیچشی -جانبی پاسخ این گونه سازهها تعیین می شود. برای این هدف، سازههای پنج طبقه فولادی ، با خروج از مرکزیت های متفاوت جرمی در نرم افزار Opensees مدلسازی شده و با استفاده از تئوری تعادل پیچشی و به کارگیری الگوریتم PSO توزیع های بهینه از میراگرهای ویسکوز در پلان و ارتفاع سازه به منظور کنترل پاسخ پیچشی سازههای نامتقارن در پلان تعیین شده است .

کلیدواژه ها:

سازههای نامتقارن ، خروج از مرکز ، الگوریتم بهینه سازی ازدحام ذرات ، پیچش ، تعادل پیچشی ، دمپرهای ویسکوز