انتخاب سبد انرژی و مکان یابی نیروگاه خورشیدی با استفاده از روشهای فازی و اصول مهندسی ارزش

امروزه رشد مصرف انرژی در جوامع مدرن صنعتی علاوه بر خطر اتمام سریع منابع فسیلی، جهان را با تغییرات برگشت ناپذیرو تهدیدآمیز زیست محیطی مواجه کرده است. بنابراین در برنامه ها و سیاست های بین المللی برای توسعه پایدار، نقش ویژه ایبه منابع تجدیدپذیر انرژی محول شده است. انرژی های تجدیدپذیر به انرژی هایی اطلاق میشود که از فرآیندهای طبیعیتجدید شونده به دست میآیند . در ایران، به دلیل نیاز روزافزون به انرژی و توجه به اهمیت انرژیهای تجدیدپذیر، گرایشبه توسعه این منابع به عنوان یکی از اهداف نقشه جامع علمی کشور مطرح شده است. هدفمندسازی یارانه ها، پدافند غیرعاملو کاهش آلودگی های زیست محیطی سوختهای فسیلی از دیگر عوامل مهم در این زمینه هستند. دولت ایران با توجه بهاهمیت این موضوع، به دنبال ایجاد و توسعه نیروگاه های تجدیدپذیر است. در این راستا، نیاز به طراحی سبد بهینه انرژی وتعیین مکان مناسب برای احداث نیروگاه های تجدیدپذیر با استفاده از مدلسازی و تحلیل های فازی وجود دارد . هدف اصلیاین پژوهش انتخاب نوع و مکان انرژی تجدید پذیر بهینه برای احداث نیروگاه تجدید پذیر در ایران است. به طور واضح تراین پژوهش در دو قسمت ارائه گشت. در گام اول شناسایی تمامی انرژیهای تجدید پذیر، بررسی تکنولوژی های مختلفانرژیهای تجدید پذیر، جمع آوری اطلاعات معیارهای انتخاب سبد انرژی و ارائه مدل برای انتخاب بهترین سبد انرژی وتکنولوژی مربوطه انجام گشت. در گام دوم انتخاب و جمع آوری آمار مربوط به معیارهای مکان یابی نیروگاه خورشیدی،محاسبه کارایی شهرهای مختلف با تحلیل پوششی داده های فازی و ارائه مدلی برای رتبه بندی شهرهای کارا انجام شد.

کلیدواژه ها:

انتخاب سبد بهینه انرژی ، مکان یابی نیروگاه خورشیدی ، اصول مهندسی ارزش ، روشهای فازی