دفاع در برابر تجاوز، ترور و اشغالگری از منظر فقه اسلامی و حقوق بین الملل

مقاومت و دفاع در برابر تجاوز و اشغالگری از موضوعاتی است که به دلیل اهمیت آن در جوامع امروزی، باید از منظر فقه اسلامی و حقوق بین الملل بررسی شود تا پاسخ این پرسش به دست آید که مقاومت و دفاع در برابر تجاوز و اشغالگری از لحاظ لازم بودن، مجاز بودن و غیرمجاز بودن چگونه است؟ غریزی بودن دفاع و مقاومت و قدمت آن در حیات جامعه انسانی، توجه دانش فقه و حقوق و محققان این دو عرصه را به خود جلب کرده و آثار پژوهشی متعددی در این خصوص خلق شده است و هرکدام به بخشی از ابعاد آن پرداخته است که از اهمیت موضوع مقاومت و دفاع در برابر تعدی و اشغالگری حکایت دارد. در این تحقیق با روش تحلیلی توصیفی و استفاده از منابع کتابخانه ای به بررسی مقاومت و دفاع در برابر تجاوز و اشغالگری از منظر فقه اسلامی و حقوق بین الملل پرداخته شده است. وجوب مقاومت و مبارزه در صورت تهاجم به نفس، ناموس، جان، آبرو و هم چنین عینی بودن وجوب دفاع و مقاومت در صورت تعرض دشمن بر حدود و ثغور مملکت اسلامی از منظر فقه اسلامی؛ ثبوت دفاع مشروع برای دولت ها و حق تعیین سرنوشت و جواز قیام و مبارزه علیه استعمارگران و اشغالگران برای گروه ها و جریان های آزادی بخش، از منظر حقوق بین الملل، یافته های این پژوهش را تشکیل می دهد.

کلیدواژه ها:

فقه اسلامی ، دفاع مشروع ، حقوق بین الملل ، ترور ، تجاوز