بررسی نقش خانواده در رشد اجتماعی کودک و نوجوان و تعلیم و تربیت اسلامی دانش آموزان

بررسی نقش خانواده در تعلیم و تربیت کودکان و نوجوانان در گرو داشتن آگاهی از این موضوع است. خانواده از مهم ترین محیط های تربیتی است که کودک و نوجوان در آن، همه ی مراحل رشد را پشت سر می گذارد. با توجه به اهمیت ضرورت نقش خانواده در امر تربیت در حکومت دینی اسلامی، این نقش در چارچوب نظام تربیت رسمی و عمومی گنجانده شده است. فرزند انسان، نتیجه آمال و آرزوهای او است؛ زیرا ثمره حیات انسان حساب می شود و به عنوان جانشین او باقی می ماند. بنابراین خوب است که فرزند انسان، به خصوصیات ویژه ای آراسته گردد، یکی از این ویژگی ها این است که او را به آداب نیک تربیت کرد. دین اسلام برای پیروان خود احکام و دستورالعمل هایی را وضع کرده و از مسلمانان، رعایت و اجرای آن ها را خواسته است. تفکرات و اندیشه های غیرالهی نیز به نظر انسان ها بازمی گردد که البته همه آن ها نیز ضددینی نیست. این احکام فقط بعد فردی را در برنمی گیرد بلکه بسیاری از آن ها ابعاد اجتماعی دارد که در روابط اجتماعی باید رعایت شوند و عدم توجه به آن ها پیامدهای منفی برای کودک و نوجوان و خانواده ها به دنبال دارد. دوم این که این احکام آموختنی است، لذا می توان از آموزش و پرورش دینی اسلامی سخن گفت. سوم این که یکی از مکان هایی که می تواند و باید نقش ارزنده ای در انتقال مفاهیم دینی به فرزندان ایفا کند، خانواده است. هدف تعلیم و تربیت در فرهنگ اسلامی، شکوفایی کامل و تمام استعدادها و خلاقیت ها در جهت رشد شخصیت و تجلی عزت نفس در راه رسیدن به کمال و تبدیل شدن به انسان کامل دانسته شده است.

کلیدواژه ها:

محیط ، خانواده ، رشد ، کودک و نوجوان ، تربیت اسلامی