تحلیل و بررسی سبک های مدیریت تضاد آب در بین ذی نفعان حوضه سد گاوشان در استان کرمانشاه

منظور از تضاد آب، وجود اختلاف بر سر دسترسی به آب، استفاده از آب و حق توزیع آن است. تحقیقات بسیاری در حوزه مدیریت تضاد پروژه های روستایی انجام شده است اما کمتر پژوهشی را می توان یافت که به بررسی مدیریت تضاد از دیدگاه کلیه ذی نفعان پرداخته باشد. تحقیق حاضر با هدف بررسی موضوع تضاد آب بر مبنای سبک شناسی مدیریت تضاد در بین ذی نفعان حوضه سد گاوشان در استان کرمانشاه انجام گرفت. این تحقیق با استفاده از پارادایم کیفی انجام شد. برای این منظور ۱۰ نفر از کارشناسان کلیدی (جهاد کشاورزی استان و شهرستان کرمانشاه، اداره منابع طبیعی و اداره محیط زیست و آب منطقه ای استان کرمانشاه) و ۲۸ نفر از مردم محلی روستاهای تحت پوشش پروژه مورد مطالعه قرار گرفتند. گردآوری داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختار یافته انفرادی با متوسط زمانی ۲۵ تا ۴۰ دقیقه انجام شد. مصاحبه ها با روش تکنیک تحلیل محتوای جهت دار بر اساس نظریه سبک های مدیریتی کوک (Koc, ۲۰۱۰) تجزیه و تحلیل شدند. نتایج مصاحبه ها نشان داد که رایج ترین سبک مدیریت تضاد در منطقه تحت پوشش سد گاوشان، سبک رقابت (با فراوانی ۸۰) است، پس از آن سبک های اجتناب (با فراوانی ۵۹)، مصالحه (با فراوانی ۴۳)، سازش (با فراوانی ۵۱) و مشارکت (با فراوانی ۲۸) کم ترین فراوانی را کسب کردند. از این رو به برنامه ریزان و مسئولان توصیه می شود جهت افزایش کارایی و اثربخشی برنامه ها در اجرای مداخلات توسعه ای در سطح راهبردی به مدیریت تضاد، به ویژه راهکارهای مدیریتی از دیدگاه ذی نفعان توجه نمایند.

کلیدواژه ها:

ارزیابی اثرات ، تضاد اجتماعی ، سد گاوشان ، سبک های مدیریت تضاد ، ذی نفعان