افزایش امید زندگی در ایران باتوجه به نقش توسعه مالی، مخارج بهداشتی و مصرف انرژی تجدیدپذیر

زمینه و هدف: در سال های اخیر، روابط متقابل بین محیط زیست، انرژی و سلامت به دلیل تاثیر قابل توجهی که بر سلامت انسان دارند، توجه فزاینده ای را به خود جلب کرده است. این مطالعه بر آن است تا به بررسی تاثیر متقابل و پیچیده محیط، اقتصاد، توسعه، انرژی و نتایج سلامت در ایران بپردازد. روش کار: در این تحقیق از آزمون هم انباشتگی حداقل مربعات کاملا اصلاح شده بر روی داده سالانه کشور ایران از سال ۱۳۶۰ تا ۱۴۰۰ استفاده می شود. در این راستا متغیرهای مصرف انرژی تجدیدپذیر، هزینه های بهداشتی، آلودگی هوا، نرخ باسوادی زنان، نرخ تورم، ضریب جینی، تولید ناخالص داخلی سرانه، توسعه مالی و مصرف سوخت فسیلی بر امید به زندگی در بدو تولد درنظر گرفته می شود. نتایج: نتایج تخمین مدل تحقیق نشان داد که توسعه مالی به طور مثبت و با مقدار ۰/۰۳۷ بر امید زندگی تاثیر می گذارد. این مطالعه همچنین نشان می دهد که انتشار CO۲ و مصرف سوخت فسیلی به ترتیب ۰/۰۱۵ و ۱/۰۲ سبب کاهش امید زندگی می شود. مصرف انرژی تجدید پذیر و مخارج سلامت نیز به ترتیب با ضریب مثبت ۰/۰۲۵ و ۰/۰۳۵سبب بهبود امید زندگی در ایران شده است. نتیجه گیری: برای افزایش نتایج سلامت لازم است اقداماتی برای افزایش هزینه های سلامت، افزایش استفاده از انرژی های تجدیدپذیر، کاهش استفاده از سوخت های فسیلی و تقویت توسعه مالی در بلندمدت جهت دسترسی آسان تر به درمان های پزشکی، اجتناب از بیماری ها، سبک زندگی سالم تر و کیفیت محیطی، انجام شود. از طرف دیگر از حیث سیاست گذاری، برنامه ریزی در جهت بهبود شاخص های اقتصادی می تواند زمینه را برای تقاضای کالاهای بهداشتی و آموزشی و بهبود وضعیت بهداشتی جامعه فراهم نماید.

کلیدواژه ها:

Financial Development ، Life Expectancy ، Health Costs ، Environmental Pollution ، توسعه مالی ، امید زندگی ، هزینه های بهداشتی ، آلودگی محیط زیست