مروری بر اخلاق عصبی – تربیتی

علوم تربیتی و علوم ذهن و مغز هریک درباره ، اخلاق فرهنگ خاص خود را دارد و هریک از آنها برای انجام تحقیق بر رهنمون های اخلاقی متفاوتی تاکید دارد. عقل سلیم ایجاب می کند در مورد طرح هایی که هر دوی این حوزه ها را در بر می گیرند اطمینان حاصل شود که رویه ها منطبق بر تدابیر حفاظتی پیشنهادی هر دو حوزه باشند. در عین حال رهنمون های اخلاقی رشته های مختلف را نمی توان همیشه به سادگی با هم ترکیب کرد برای مثال حتی اگر ادعا کنیم که ما صرفا_ فنون علوم اعصاب را به منظور پاسخ دادن به سوالات تربیتی وام می گیریم ، نمی توانیم به سادگی رویه های عادی علوم اعصاب را در کنار فناوری آن منتقل کنیم .یکی از دلایل آن این است که در بررسی رویه ها از منظر اخلاقی ، نسبت خطر - فایده در نظر گرفته می شود و ممکن است هم ارزسازی خطرهای تربیتی با خطرهای سایر رشته ها مشکل باشد. خبرگان علوم اعصاب و علوم تربیتی انواع مختلفی از خطرها و فایده ها را در نظر دارند در تحقیقات تربیتی غالبا_ خود پیامد اجتماعی در کانون پژوهش قرار می گیرد و لذا طبیعی است که محققان نگران باشند مبادا مداخله شان به ایجاد پدیده های اجتماعی ناخواسته مانند زورگویی یا بروز مشکل در دوستی ها به دلیل ، فی المثل تاکید رویه ها بر تفاوت های فردی کمک کند

کلیدواژه ها:

علوم اعصاب ، علوم تربیتی ، اخلاق در علوم اعصاب و علوم تربیتی ، اخلاق عصبی -تربیتی