نقش توانمندیهای منش در پیش بینی کیفیت روابط زناشویی

ویژگی های شخصیتی یکی از مهمترین عوامل در حفظ و فروپاشی خانواده است . افرادی که رفتارهای سازگارانه دارند، روابط بهتری را تجربه می کنند. بنابراین پژوهش حاضر باهدف بررسی نقش توانمندیهای منش در پیش بینی کیفیت روابط زناشویی انجام شد.طرح پژوهش توصیفی -همبستگی بود. جامعه آماری، شامل تمامی زنان و مردان متاهل ساکن شهر تهران در سال ۱۴۰۲ بود. حجم نمونه شامل ۳۹۲ نفر و به صورت چندمرحله ای ساده انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه های کیفیت روابط زوجین توسط کوندی و همکاران (۲۰۱۶)، توانمندیهای منش پترسون و سیگلمن (۲۰۰۴) بود. دادههای حاصل از انجام پژوهش با استفاده از روشهای آمار توصیفی و استنباطی ، همبستگی و در آمار استنباطی از رگرسیون خطی با برنامه spss تجزیه و تحلیل گردید.یافته ها نشان داد که اثر توانمندیهای منش بر کیفیت روابط زناشویی مثبت و معنادار است (۰۰۱/۰.(P≤ بدین معنی که توانمندیهای منش بر کیفیت روابط زناشویی اثر مستقیم دارد و این اثر به صورت مثبت است .یعنی افزایش توانمندیهای منش با بهبود کیفیت روابط زناشویی همراه است .درنتیجه ییافته های مطالعه حاضر، درک مفهوم، ابعاد و عوامل موثر بر کیفیت زندگی زناشویی واضح تر و می تواند مبنایی در راستای تصمیم گیریهای راهبردی برای تحکیم خانواده فراهم آورد. همچنبن قادر است به ایجاد درک عمیق از مفهوم کیفیت زندگی زناشویی منجر شده و نظریه های موجود در این زمینه را تکمیل نماید.

کلیدواژه ها:

توانمندیهای منش ، کیفیت روابط زناشویی