رابطه ارزشیابی توصیفی با کیفیت رابطه معلم - دانش آموز در مدارس ابتدایی : مورد مطالعه دانش آموزان پایه پنجم ابتدایی

کیفیت تعامل معلمان با دانش آموزان نیز یکی از اساسی ترین تعاملات بین فردی در مدرسه بوده که در طول تعاملات بلند مدت به تدریج بین دانش آموزان و معلمان شکل می گیرد. موضوع ارزشیابی و چگونگی به کارگیری آن برای بالا بردن سطح آموزش و یادگیری است . لذا هدف از انجام این پژوهش بررسی رابطه ارزشیابی توصیفی با کیفیت رابطه معلم و دانش آموز در مدرسه دانش آموزان کلاس پنجم مدارس ابتدایی شهر بشرویه در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ است . در خصوص روش؛ این پژوهش از نوع پژوهش های توصیفی و از نوع همبستگی است . جامعه آماری شامل کلیه ی دانش آموزان دختر و پسر و معلمان کلاس پنجم مدارس ابتدایی شهر بشرویه بوده است که از این میان همگی معلمان کلاس پنجم مدارس شهر بشرویه به تعداد ۱۵ نفر و ۱۷۵ نفر از دانش آموزان به عنوان نمونه آماری در پژوهش شرکت نمودهاند. نمونه ی آماری دانش آموزان به روش نمونه گیری طبقه ای انتخاب و معلمان پایه پنجم همگی پرسشنامه ها را پاسخ دادند. در این پژوهش برای اندازهگیری متغیرهای مذکور از پرسشنامه های استاندارد بررسی عوامل موثر بر اجرای ارزشیابی توصیفی خرمرو(۱۳۹۳)، پرسشنامه تعامل معلم لارداسمی و کنی (۲۰۰۱) که توسط معلمان پاسخ داده شدند استفاده شد. دادهها با کمک نرم افزار SPSS ۲۴ و Amos از آزمونهای همبستگی ، مدلهای رگرسیون و معادلات ساختاری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت .یافته های پژوهش در معادلات ساختاری برازش داده شده به مشاهدات نشان داد که ارزشیابی توصیفی با کیفیت رابطه معلم و دانش آموز در مدرسه دانش آموزان کلاس پنجم مدارس ابتدایی شهر بشرویه رابطه معناداری دارد و ارزشیابی توصیفی باعث بهبود کیفیت رابطه معلم و دانش آموز در مدرسه دانش آموزان می گردد. در پایان پیشنهاد می شود نقش میانجی نوع مدرسه و میزان تحصیلات والدین در رابطه بین ارزشیابی توصیفی در مدرسه نیز لحاظ شود.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی توصیفی ، کیفیت رابطه معلم و دانش آموز ، مدرسه