ارتباط نحوه گذران اوقات فراغت با رضایت شغلی معلمان تربیت بدنی شهر کرمانشاه

هدف از تحقیق حاضر ارتباط نحوه گذران اوقات فراغت با رضایت شغلی معلمان تربیت بدنی شهرستان کرمانشاه است. روش تحقیق، توصیفی از نوع پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش کلیه معلمان تربیت بدنی شهرستان کرمانشاه در تمام مقاطع تحصیلی در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ می باشند. حجم نمونه ۳۰۰ نفر می باشد که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای از جامعه آماری انتخاب گردیده اند. جهت گردآوری اطلاعات از پرسشنامه ابراهیمی و همکاران (۱۳۹۰) که شامل ۶۶ گویه می باشد استفاده شد. نمونه گیری از بین ۵۳۰ نفر معلمان شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۲ تعداد ۲۰۵ نفر با استفاده از جدول مورگان و برحسب نسبت معلمان هر منطقه و به صورت تصادفی به عنوان نمونه انتخاب گردیدند. روش جمع آوری داده از طریق مطالعات اسنادی و کتابخانه ای بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها در این پژوهش از آمار توصیفی و استنباطی استفاده شد. با استفاده از آمار توصیفی جداول توزیع فراوانی و درصد فراوانی مشخص شد. در سطح آمار استنباطی برای بررسی روابط بین متغیرها و بررسی تفاوت بین گروه ها از آزمون همبستگی پیرسون و آزمون یومن ویتنی استفاده شد. نتایج نشان داد که بین اوقات فراغت فعال و رضایت شغلی ارتباط مثبت و معناداری وجود دارد و همچنین بین اوقات فراغت غیرفعال و رضایت شغلی ارتباط مثبت و معناداری وجود ندارد.

کلیدواژه ها:

اوقات فراغت ، رضایت شغلی ، معلمان تربیت بدنی.