تحلیل عدم قطعیت پایداری شیروانی خاکی مسلح شده با شمع

در علم طراحی برای گریز از پیچیدگی مساله، بسیاری از عوامل دخیل را با فرض های ساده حذف می کنند. ساده سازی روابط طراحی باعث عدم قطعیت شده و اعتبار محاسبات را کاهش می دهد. در این تحقیق سعی بر آن است روابط حاکم بر پایداری شیروانی های خاکی از منظر عدم قطعیت مورد مطالعه و بررسی قرار گیرد. استفاده از شمع های پایدارکننده می تواند به عنوان یک المان حائل در مقابل لغزش، پایداری شیروانی را افزایش داده و باعث بهبود عملکرد آن در مقابل بارهای وارده شود ولی فاکتور ایمنی تحت عنوان ضریب اطمینان به تنهایی نباید مبنای تصمیمات باشد چرا که بوسیله روش های قطعی مرسوم محاسبه شده و به طور مستقیم قادر به بیان اثر عدم قطعیت ها نیست. لذا جهت ارزیابی و اعمال نقش عدم قطعیت ها نیاز به استفاده از مفاهیم و روش های احتمالاتی می باشد. در این تحقیق پایداری شیب با تحلیل قطعی و روش تعادل حدی در نرم افزارGeoStudio در ماژول Slope/w مورد ارزیابی قرار گرفته است. در گام دوم با کمک روش احتمالاتی مونت کارلو نسبت به تحلیل عدم قطعیت های موجود در مسئله پرداخته شده است. مدل سازی شیروانی مسلح به روش های بیشاب، جانبو و مورگنسترن انجام شده است. روش بیشاب و مورگنسترن رفتار مشابهی و قابل اعتمادتری نسبت به روش جانبو از خود نشان دادند. در انتها نتایج تحلیل های قطعی و روش احتمالاتی مونت کارلو در حالات مختلف مقایسه شده است. این مقایسه با روش مورگنسترن برای بررسی نقش چهار عامل تاثیرگذار در پایداری شیروانی صورت گرفته است. نتایج نشان داد که با افزایش فاصله شمع از بستر و پاشنه شیروانی و همچنین زاویه شیروانی، ضریب اطمینان و شاخص اعتمادپذیری بصورت تصاعدی کاهش می یابد.

کلیدواژه ها:

پایداری شیروانی ، تعادل حدی ، فاکتور ایمنی ، شاخص اعتمادپذیری ، شمع