شناسایی و رتبه بندی عوامل موثر در رابطه حسابرس با صاحبکار

هدف پژوهش حاضر شناسایی و رتبه بندی عوامل موثر در رابطه حسابرس با صاحبکار می باشد. در این راستا، به منظور استخراج عوامل موثر، از رویکرد داده بنیاد استفاده شد. همچنین، با توجه به نبود الگویی منسجم در ادبیات مربوط به رابطه بین حسابرس و صاحبکار در ایران، از مصاحبه نیمه ساختار یافته با خبرگان نیز استفاده شد تا نقاط ضعف مبانی نظری موجود پوشش داده شود و عوامل شناسایی شده به مرحله اقناع برسند. نتایج حاصل از رویکرد داده بنیاد نشان داد که الگوی پژوهش مبنی بر شناسایی و رتبه بندی عوامل موثر در رابطه حسابرس با صاحبکار را می توان در ۶ مقوله محوری، شرایط علی، شرایط زمینه ای، راهبردها، شرایط مداخله ای و پیامدها طبقه بندی نمود. نتایج آزمون فریدمن حاکی از آن بود که متغیرهای ۱. به موقع بودن ارائه اطلاعات توسط مدیران شرکت به حسابرسان؛ ۲. آشنایی حسابرسان با نرم افزارهای مورد استفاده در تهیه گزارش های مالی؛ ۳. حسابرسی داخلی؛ ۴. سابقه فعالیت حسابرسان؛ ۵. کاهش اضطراب کارکنان حسابرسی به ترتیب از اولویت بیشتری به عنوان عوامل موثر بر رابطه بین حسابرسان با صاحبکاران برخوردارند. همچنین، مشخص شد که متغیرهای ۱. دوره تصدی حسابرسان؛ ۲. اندازه شرکت صاحبکار؛ ۳. وجود تعداد بیشتر مدیران غیرموظف در ساختار هیئت مدیره شرکت ها؛ ۴. چرخش اجباری حسابرسان؛ ۵. آشنایی اعضای تیم حسابرسی با نرم افزارهای به روز و مورد استفاده از اهمیت کمتری از دیدگاه پاسخ دهندگان برخوردار بوده اند.

کلیدواژه ها:

حسابرس ، صاحبکار ، رابطه بین حسابرس و صاحبکار ، رویکرد داده بنیاد