طراحی الگوی ساختاری تفسیری کیفیت بخشی به آموزش های دانشگاه مجازی با رویکرد مدیریت دانش

پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی ساختاری تفسیری کیفیت بخشی به آموزش های دانشگاه مجازی با رویکرد مدیریت دانش انجام گرفته است. این پژوهش از نظر روش تحقیق آمیخته و از نظر هدف اکتشافی بوده است. جامعه آماری کلیه اساتید و اعضای هیئت علمی واحد الکترونیک بوده که به صورت هدفمند۲۰ نفر جهت مصاحبه انتخاب گردیدند. ابزار جمع آوری اطلاعات در بخش کیفی شامل مصاحبه نیمه ساختاریافته و در بخش کمی، پرسشنامه محقق ساخته بود. به منظور تحلیل داده های کیفی برای استخراج داده ها از کدگذاری گلیزر (۱۹۹۲) استفاده شده است. در بخش آمار در بخش کمی، از روش IPA برای بررسی اهمیت و عملکرد شاخص های کیفیت بخشی به آموزش های دانشگاه مجازی با رویکرد مدیریت دانش استفاده شده است. نتایج کلی تحقیق حاکی از آن است که شاخص های ارزشیابی کیفیت بخشی به آموزش های دانشگاه مجازی شامل ۶۸ مولفه می باشد. بر اساس نتایج تحقیق، شاخص " قابلیت های سامانه آموزشی" با کد ۴ با وزن ۰۲۹۴/۰ رتبه اول را کسب کرد. همانگونه که در ماتریس اهمیت- عملکرد نیز نشان داده است این شاخص در ربع اول و جایی که اهمیت برای دانشگاه زیاد ولی عملکرد پایین است قرار دارد. همچنین ماتریس اهمیت- عملکرد شاخص های مدیریت دانش برای کیفیت بخشی به آموزش های دانشگاه مجازی، شاخص "حفظ دانش و جلوگیری از سوءاستفاده دانش" با کد ۱۷ با وزن ۰۵۴۵/۰ رتبه اول را کسب کرد.در نهایت مدل تفسیری-ساختاری جهت افرازبندی ابعاد مدل کیفیت بخشی به آموزش های دانشگاه مجازی با رویکرد مدیریت دانش طراحی شده است که در بالاترین سطح مدل (سطح ۱۰) بعد "مدیریت و رهبری دانشگاه" قرارگرفته است. در نهایت در سطح اول بعد "خدمات و پاسخگویی" قرار دارد . این نتیجه نشان می دهد که ابعاد مدیریت دانش به عنوان متغیرهای وابسته در کیفیت بخشی به آموزش های دانشگاه مجازی تاثیرگذار است.

کلیدواژه ها:

آموزش ، دانشگاه مجازی ، کیفیت بخشی ، مدیریت دانش