بررسی علل عقب ماندگی تحصیلی دانش آموزان

هیچ دستورالعملی برای مطالعات تشخیصی در بیماران مبتلا به عقب ماندگی ذهنی (MR) وجود ندارد که به روشی مبتنی بر شواهد ایجاد شده باشد. در اینجا ما چنین مطالعه ای را بر اساس اطلاعات حاصل از مطالعات اصلی در مورد نتایج با توجه به ناهنجاری های قابل توجه (بازده) شناسایی شده در شش بررسی تشخیصی اصلی گزارش می کنیم و ارزیابی می کنیم که آیا بازده بسته به تنظیمات، شدت MR و جنسیت متفاوت است یا خیر. نتایج مطالعات سیتوژنتیک نشان داد که میانگین بازده انحرافات کروموزومی در سیتوژنتیک کلاسیک ۹.۵٪ است (تغییر: ۵.۴٪ در جمعیت مدرسه تا ۱۳.۳٪ در جمعیت موسسه؛ ۴.۱٪ در MR مرزی خفیف تا ۱۳.۳٪ در MR متوسط-profe. ناهنجاری های ساختاری مکرر در زنان). متوسط بازده مطالعات ساب تلومری ۴.۴٪ بود (همچنین نشان دهنده غلبه زن) بود. برای غربالگری X شکننده، بازده ۵.۴٪ (مطالعات سیتوژنتیک) و ۲.۰٪ (مطالعات مولکولی) بود (بازده بالاتر در MR با عمق متوسط؛ استفاده از چک لیست مفید). در تحقیقات متابولیک، میانگین بازده همه مطالعات ۱.۰٪ بود (نتایج بسته به برنامه های غربالگری نوزادان؛ در جمعیت های فردی بازده بالاتر برای اختلالات متابولیک خاص). مطالعات انجام شده در معاینه عصبی همگی بازده بالایی را نشان دادند (میانگین ۹/۴۲ درصد؛ صرف نظر از تنظیمات، درجه MR و جنسیت). بازده مطالعات تصویربرداری عصبی برای ناهنجاری ها ۳۰.۰٪ (بازده بالاتر اگر بر اساس مشخص شده انجام شود) و بازده برای یافتن تشخیص بر اساس مطالعات نورورادیولوژیکی فقط ۱.۳٪ بود (داده ای در مورد ارزش یافته های منفی موجود نیست). عملکرد بسیار بالایی برای بررسی بدشکلی (تغییر ۳۹-۸۱٪) پیدا شد. داده های این بررسی امکان نتیجه گیری را برای اکثر انواع تحقیقات تشخیصی در بیماران MR فراهم می کند. توصیه هایی برای مطالعات بیشتر ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

عقب ماندگی ذهنی ، دانش آموزان ، ناتوانی های یادگیری ، محیط مدرسه ، برنامه درسی ، تفاوت های شناختی ، مشکلات سلامتی