بررسی تاثیر مداخله آموزشی به دو روش چهره به چهره و بحث گروهی مبتنی بر نظریه رفتار برنامه ریزی شده بر ارتقای رفتار شیردهی در زنان باردار

مقدمه:. اطلاعات کم مادر از جمله دلایل توجه کم به مقوله شیردهی است. این مطالعه با بررسی تاثیر مداخله آموزشی مبتنی بر نظریه رفتار برنامه ریزی شده به دو روش چهره به چهره و بحث گروهی بر ارتقای رفتار شیردهی در زنان باردار طراحی و اجرا گردید.مواد و روش ها: این مطالعه نیمه تجربی بر روی ۹۰ زن باردار انجام شد که به سه گروه ۳۰ نفره شامل دو گروه مداخله به روش آموزش فردی و گروهی و یک گروه کنترل بصورت تصادفی تقسیم شدند. چهار جلسه آموزشی مبتنی بر نظریه رفتار برنامه ریزی شده با موضوع ارتقاء رفتار شیردهی به فاصله یک هفته اجرا شد. داده ها از طریق پرسشنامه در سه نوبت جمع آوری و با استفاده از نرم افزار SPSS ورژن ۲۲ و آزمون های آماری تجزیه و تحلیل شد.یافته ها: اختلاف معنی داری از نظر متغیرهای جمعیت شناسی بین گروههای مداخله با گروه کنترل مشاهده نشد. این آموزش موجب افزایش میانگین نمرات تمام سازه های نظریه رفتار برنامه ریزی شده در گروههای مداخله شد (p>۰.۰۰۱). همچنین تاثیر آموزش ها در هر دو روش آموزش، بلافاصله بعد از آموزش بیشتر از یک ماه بعد از آموزش بوده است. به هر حال اختلاف معنی داری به لحاظ آماری در دوگروه مداخله از نظر متغیرهای مورد بررسی یافت نشد.نتیجه گیری : این مطالعه رجحان و برتری دو روش آموزشی فردی و گروهی را بر میزان آگاهی و و همچنین تغییرات سازه های مورد بررسی نظریه رفتار برنامه ریزی شده را نشان نداد.

کلیدواژه ها:

شیردهی ، زن باردار ، مدل رفتار برنامه ریزی شده ، مداخله آموزشی