بررسی وضعیت پیامد نهایی نوزادان در بخش های مراقبت ویژه نوزادان (NICU) بیمارستان های استان مازندران طی سال ۱۴۰۰

سابقه و هدف: مرگ نوزادان از مهم ترین شاخص های بهداشتی سلامت هر کشوری است و آگاهی از علت و زمان مرگ نوزاد می تواند در برنامه ریزی سلامت و بهداشت کمک کننده باشد. از عمده دلایل مرگ و میر نوزادان خصوصا نوزادان نارس بیماری های تنفسی است. این پژوهش با هدف بررسی وضعیت مراقبت تنفسی نوزادان در بخش های مراقبت ویژه نوزادان (NICU) بیمارستان های استان مازندران انجام شد. مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی گذشته نگر، اطلاعات مربوط به نوزادان بستری شده طی سال ۱۴۰۰ در NICU بیمارستان هایی که تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشند، از سامانه ایمان و هم چنین پرونده های درمانی بیماران استخراج گردید. این سامانه از سال ۱۳۹۷ تحت نظارت اداره سلامت نوزادان زیرمجموعه معاونت بهداشتی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی راه اندازی شده است و به تدریج با به کارگیری افراد آموزش دیده و راستی آزمایی های مکرر، ثبت اطلاعات آن از دقت لازم برخوردار بوده و از سال ۱۳۹۹ قابل اتکا است. جامعه آماری این مطالعه شامل کلیه نوزادان بستری شده در NICU بیمارستان های تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مازندران بود. باتوجه به در دسترس بودن اطلاعات مربوط به نوزادان بستری شده در بیمارستان های استان و نوع مطالعه حاضر، نیازی به نمونه گیری نبوده و کلیه نوزادان بستری در NICU بیمارستان های تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مازندران درسال ۱۴۰۰ به صورت سرشماری وارد مطالعه شدند که بر اساس آمار سامانه ایمان ۲۵۳۱ نفر می باشد. معیارهای ورود به مطالعه، نوزادان بستری شده در NICU بیمارستان های تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مازندران در سال ۱۴۰۰ بود و وجود ناهنجاری ماژور مادرزادی بدو تولد در نوزاد به عنوان معیار خروج از مطالعه در نظر گرفته شد. در مطالعه حاضر انتوباسیون به عنوان تهویه تهاجمی و سایر روش های تهویه نیز به عنوان روش غیرتهاجمی در نظر گرفته شد. جهت تحلیل آماری این مطالعه در بخش آمار استنباطی و جهت بررسی فرضیات مطالعه از آزمون های پارامتری پس از بررسی نرمالیتی داده ها استفاده گردید. کلیه تجزیه و تحلیل اطلاعات با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ انجام شد. یافته ها: در مطالعه حاضر، سن بارداری مادران بین ۲۲ تا ۴۱ هفته با میانه و فاصله میان چارکی ۰/۳۷ (۰/۳۹-۰/۳۴) هفته بود. از ۲۵۳۱ نوازد بستری شده در بخش NICU در طی سال۱۴۰۰ ، ۱۵۰۵ مورد (۵۹/۵ درصد) پسر و مابقی دختر بودند. از تمامی نوزادان نیازمند حمایت های تنفسی، ۲۴۸ مورد (۹/۸ درصد) تحت تهویه تهاجمی و ۵۷۹ مورد (۲۰۲/۹ درصد) تحت تهویه غیرتهاجمی قرار گرفته اند، که در ۴۲ مورد (۱/۷ درصد) از نوزادان پنوموتوراکس گزارش شد. مرگ نوزاد در ۱۱۲ مورد (۴/۴ درصد) از نوزادان بستری گزارش شده است، که این میزان در نوزادان زیر ۳۲ هفته ۸۹ مورد (۲۱/۵درصد) و در بالاتر از ۳۲ هفته ۲۳ مورد (۱/۱ درصد) بود. استنتاج: یافته های مطالعه حاضر نشان داد که با وجود پایین بودن میزان کلی مرگ و میر نوزادان بستری در بخش مراقبت های ویژه نوزادان، این میزان در نوزادان بسیار نارس (زیر ۳۲ هفته) در سطحی بالاتر از کشورهای پیشرفته بوده و نیاز به توجه بیش تر و بررسی عوامل تاثیرگذار دارد. هم چنین در حدود ۱/۰ موارد نوزادان بستری به علت نیاز به تجهیزات بیش تر به بیمارستان های دیگر منتقل شده اند که می توان با ارائه تمهیدات لازم از جمله دستگاه های تهویه تهاجمی به این بیمارستان ها میزان مرگ و میر نوزادان را کاهش داد. بیش ترین علل منجر به فوت در نوزادان بستری در NICU به ترتیب سندرم دیسترس تنفسی، پره مچوریتی(سن حاملگی کم تر از ۲۶ هفته) و مالفورماسیون ها بود.

کلیدواژه ها:

respiratory support ، invasive ventilation ، mortality ، newborns ، حمایت تنفسی ، تهویه تهاجمی ، مرگ و میر ، نوزادان