بازسازی تک رشته ای پارگی رباط صلیبی قدامی در مقایسه با بازسازی دورشته ای آن: مطالعه مقایسه ای کوتاه مدت

چکیده: پیشینه: با توجه به شیوع بالای آسیب های رباط صلیبی قدامی، Anterior Cruciate Ligament (ACL)، تلاش هایی برای ترمیم این رباط انجام شده است تا آن را به آناتومی طبیعی نزدیک تر کند. استفاده از گرافت های تاندون نیمه تاندینوس و گراسیلیس ترکیبی (روش دورشته ای) روش رایج تری برای بازسازی رباط صلیبی قدامی (ACL) است. استفاده از اتوگرافت نیمه تاندینوس چهارگانه (روش تک رشته ای) ممکن است نتایج یکسانی داشته باشد. ما این دو تکنیک را در بازسازی ACL با هم مقایسه می کنیم.روش ها: بیماران تحت بازسازی ACL در دوره ای یک ونیم ساله به دو گروه روش دو رشته ای یا تک رشته ای تقسیم شدند و نتایج با معاینات بالینی و پرسش نامه لیشولم () در پیگیری شش ماهه با هم مقایسه شدند.نتایج: تعداد ۳۹ بیمار زیر ۳۰ سال شامل ۱۹ بیمار دچار پارگی تک رشته ای و ۲۰ بیمار پارگی دو رشته ای برای این مطالعه ثبت نام شدند. تفاوت معناداری بین دو گروه از نظر قد، وزن و شاخص توده بدنی،  Body Mass Index(BMI)، وجود نداشت. نتایج آزمون های بالینی، عوارض، آزمون های پایداری لیشولم (Lysholm) و شیفت پیوت (Pivot Shift Stability Test) نیز یکسان بود.نتیجه گیری: با توجه به شرایط بیمار و طول و قطر گرافت، می توان از اتوگرافت تک رشته ای یا دو رشته ای برای بازسازی ACL با نتایج نهایی مشابه استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

رباط صلیبی قدامی ، اتوگرافت ها ، بازسازی رباط صلیبی قدامی ، تاندون های همسترینگ