بررسی روابط علی بین آموزش کارآفرینانه و اشتغال زایی پایدار در دانشگاه های آزاد اسلامی شهر تهران

هدف این تحقیق بررسی روابط علی بین آموزش کارآفرینانه و اشتغال زایی پایدار در دانشگاه های آزاد اسلامی شهر تهران می باشد. تحقیق حاضر به لحاظ هدف، کاربردی و از نظر ماهیت و روش، از نوع توصیفی-پیمایشی می‎باشد. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل ۲۷۲ نفر از اعضای هیئت علمی علوم انسانی دانشگاه های آزاد اسلامی شهر تهران می باشد. نمونه گیری به صورت تصادفی خوشه ای انجام شد. ابزار گردآوری در تحقیق حاضر، شامل پرسشنامه محقق ساخته برگرفته از روش کیفی می باشد که متغیر آموزش کارآفرینانه شامل ۳ بعد (هدف، ساختار و روش) و متغیر اشتغال‎زایی پایدار شامل ۲ بعد (سازمانی و محیطی) می باشد. پایایی تحقیق با استفاده از معیار آلفای کرونباخ در نرم افزار SPSS مورد بررسی قرار گرفت و تایید شد. جهت برازش مدل مفهومی تحقیق از نرم افزار Lisrel استفاده گردید. یافته های پژوهش نشان داد که با توجه به مقادیر ضرایب استاندارد و ضرایب معناداری تی (بالاتر از ۲.۵۸) می توان گفت که بین عوامل روابط مستقیم وجود دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش کارآفرینانه ، اشتغال زایی پایدار ، تغییرات سازمانی ، زیرساخت حمایتی ، زیرساخت قانونی