تحلیل اشعار شیون فومنی: پیوند میان زبان، فرهنگ و هویت، نقد اجتماعی و سیاسی

زمینه و هدف: شیون فومنی از نوآورترین غزل سرایان معاصر گیلانی است. مقالات و مطالب فروانی درباره اشعار شیون فومنی نگاشته شده است اما در هیچ یک سبک هنری اشعار فومنی و پیوند میان هنر، زبان و فرهنگ بومی گیلان مورد بررسی قرار نگرفته است در این راستا هدف پژوهش حاضر، زیبایی شناسی در سبک اشعار شیون فومنی می­باشد. روش­ها: پژوهش حاضر به شیوه توصیفی- تحلیلی و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای است. گردآوی داده­های این جستار با تکیه بر منابع کتابخانه­ای، مقالات و بهره­گیری از پایگاه­های الکترونیکی معتبر انجام گرفته است و سپس نگارنده به روش توصیفی و تحلیلی از منظر سبک شناسی اشعار شیون فومنی را تحلیل و واکاوی نموده است.یافته­ها: شیون فومنی از زبان عامیانه و محاوره ای گیلکی به عنوان ابزاری برای حفظ و احیای فرهنگ بومی و هویت محلی خود استفاده می کند. او با به کارگیری واژگان و اصطلاحات محلی، به مخاطبان خود احساس نزدیکی با فرهنگ گیلان می دهد و از این طریق، هویت فرهنگی خود را در شعر منعکس می کند. در برخی از اشعارش، شیون به زبان گیلکی شعر می گوید و از واژگان و اصطلاحات رایج در گویش محلی بهره می برد. این امر به برجسته سازی هویت بومی شاعر و فرهنگ گیلان کمک می کند.نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان می­دهد که توجه شاعر به کاربرد فراوان ترفندهای بدیع معنوی از قبیل: تناسب، تضاد، تلمیح و ارسال المثل و صورتهای خیالی همچون: تشبیه، استعاره، کنایه و جاندارانگاری می­باشد. ترکیبات پارادوکسیکال را می­توان از مهمترین ابعاد زیبایی شناختی زبان او به حساب آورد که در شعر او پرکاربردند و زیبایی و تاثیر سخن را دو چندان کرده­اند. محورهای گفتمانی، چون: اندیشه های اجتماعی و سیاسی، انسان گرایی و توجه به ارزش های انسانی، توجه به مسائل وجودی و فلسفی، عشق پاک و بی آلایش وارتباط با طبیعت و محیط زیست، تامل بر رنج و درد انسانی، انتقاد از زندگی مدرن و ماشینی، تاکید بر هویت فرهنگی و بومی، نگاه به سرنوشت و تقدیر و ... از موضوعات مهمی است که در سطح فکری شیون فومنی دیده می­شود. زمینه و هدف: شیون فومنی از نوآورترین غزل سرایان معاصر گیلانی است. مقالات و مطالب فروانی درباره اشعار شیون فومنی نگاشته شده است اما در هیچ یک سبک هنری اشعار فومنی و پیوند میان هنر، زبان و فرهنگ بومی گیلان مورد بررسی قرار نگرفته است در این راستا هدف پژوهش حاضر، زیبایی شناسی در سبک اشعار شیون فومنی می­باشد. روش­ها: پژوهش حاضر به شیوه توصیفی- تحلیلی و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای است. گردآوی داده­های این جستار با تکیه بر منابع کتابخانه­ای، مقالات و بهره­گیری از پایگاه­های الکترونیکی معتبر انجام گرفته است و سپس نگارنده به روش توصیفی و تحلیلی از منظر سبک شناسی اشعار شیون فومنی را تحلیل و واکاوی نموده است. یافته­ها: شیون فومنی از زبان عامیانه و محاوره ای گیلکی به عنوان ابزاری برای حفظ و احیای فرهنگ بومی و هویت محلی خود استفاده می کند. او با به کارگیری واژگان و اصطلاحات محلی، به مخاطبان خود احساس نزدیکی با فرهنگ گیلان می دهد و از این طریق، هویت فرهنگی خود را در شعر منعکس می کند. در برخی از اشعارش، شیون به زبان گیلکی شعر می گوید و از واژگان و اصطلاحات رایج در گویش محلی بهره می برد. این امر به برجسته سازی هویت بومی شاعر و فرهنگ گیلان کمک می کند. نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان می­دهد که توجه شاعر به کاربرد فراوان ترفندهای بدیع معنوی از قبیل: تناسب، تضاد، تلمیح و ارسال المثل و صورتهای خیالی همچون: تشبیه، استعاره، کنایه و جاندارانگاری می­باشد. ترکیبات پارادوکسیکال را می­توان از مهمترین ابعاد زیبایی شناختی زبان او به حساب آورد که در شعر او پرکاربردند و زیبایی و تاثیر سخن را دو چندان کرده­اند. محورهای گفتمانی، چون: اندیشه های اجتماعی و سیاسی، انسان گرایی و توجه به ارزش های انسانی، توجه به مسائل وجودی و فلسفی، عشق پاک و بی آلایش وارتباط با طبیعت و محیط زیست، تامل بر رنج و درد انسانی، انتقاد از زندگی مدرن و ماشینی، تاکید بر هویت فرهنگی و بومی، نگاه به سرنوشت و تقدیر و ... از موضوعات مهمی است که در سطح فکری شیون فومنی دیده می­شود.

کلیدواژه ها:

ترکیبات پارادوکسیکال ، سبک شناسی ، شیون فومنی ، غزل سرا ، واژگان و اصلاحات امروزی