بررسی آزمایشگاهی محصورشدگی استوانه های بتنی با استفاده از دورپیچ SMA و ورقGFRP

بتن غیرمسلح تحت اثر تنش های فشاری یک محوره به عنوان یک ماده ترد شناخته می شود. برای به تاخیر انداختن گسیختگی بتن و بهبود شکل پذیری آن، از محصورشدگی جانبی استفاده می شود. فشار محصورشدگی می تواند به صورت غیرفعال و فعال به بتن اعمال شود. اخیرا برخی محققان به منظور استفاده از تاثیرگذاری محصورشدگی فعال، استفاده از مصالح هوشمندی به نام آلیاژهای حافظه دار شکلی (SMA) را آغاز کردهاند. در این پژوهش آزمایشگاهی ، تاثیر روش اعمال فشار محصورشدگی (محصورشدگی غیرفعال با GFRP، محصورشدگی غیرفعال با دورپیچ فولادی و محصورشدگی فعال با دورپیچ (SMA، بر رفتار بتن محصورشده مورد بررسی قرار می گیرد. برای بررسی تاثیر این پارامتر بر رفتار استوانه های بتنی محصورشده، ۴ نمونه ی استوانه ای با ابعاد ۳۰۵*۱۵۲ میلی متر درآزمایشگاه ساخته شده و تحت اثر بارگذاری محوری فشاری یک طرفه فاقد خروج از مرکزیت قرار می گیرد. بررسی نتایج نشان می دهد که استفاده از دورپیچ SMA در محصورشدگی فعال علاوه بر اینکه مقاومت حداکثر ایجاد شده در نمونه ها را بهبود می بخشد، تاثیر بسیار چشم گیری در بهبود کرنش نهایی ایجاد شده در نمونه های دارای محصورشدگی فعال دارد.

کلیدواژه ها:

بتن ، محصورشدگی ، آلیاژ حافظه دار شکلی ، ورق GFRP ، دورپیچ فولادی