بررسی اثر نمک ، دانه بندی و انحلال پذیری آب بر رفتار تراکمی ماسه های بادی

بر خلاف سایر خاکها، ماسه های بادی با دانه بندی ضعیف ، دارای ویژگی های تراکمی خاصی هستند. منحنی تراکم این نوع خاکها، وزن مخصوص خشک تقریبا یکنواختی را در طیف وسیعی از افزایش درصد رطوبت نشان می دهد. حداکثر وزن مخصوص خشک خاک در دو حالت خشک و اشباع اتفاق می افتد. به منظور بررسی اثر نمک و دانه بندی بر رفتار تراکمی ماسه های بادی، آزمایش تراکم استاندارد بر روی نمونه های خاک با هدایت الکتریکی و دانه بندی متفاوت، با آب مقطر انجام شد. همچنین برای بررسی اثر انحلال پذیری آب بر روی تراکم خاک با دانه بندی و هدایت الکتریکی ثابت ، آزمایش های تراکم استاندارد با سه نوع آب با انحلال پذیری متفاوت شامل آب مقطر، آب دیونیزه و آب شور اشباع شده از نمک ، تکرار شدند. طبق نتایج بدست آمده افزایش نمک در ماسه های بادی، موجب افزایش وزن مخصوص خشک حداکثر و کاهش درصد رطوبت بهینه و افزایش ماسه با دانه بندی ریزتر، موجب افزایش وزن مخصوص خشک حداکثر و درصد رطوبت بهینه شد. افزایش انحلال پذیری آب، تراکم پذیری خاک را افزایش داد و حذف اثر انحلال و رسوب نمک بین ذرات خاک، اثری مشابه با افزایش ماسه ریزتر به خاک دارد.

کلیدواژه ها:

ماسه بادی ، نمک ، تراکم ، انحلال ، هدایت الکتریکی ، دریاچه ارومیه