بررسی مواد قانون پیشگیری از آسیب دیدگی زنان در حوزه پیشگیری وضعی از وقوع جرم

پیشگیری از وقوع جرم از دیرباز موردتوجه ماموران نیروی انتظامی بوده است ، اما پیشگیری وضعی از وقوع جرم رویکرد متفاوتی را به همراه دارد. این نوع پیشگیری بر این باور استوار است که با ایجاد تغییرات استراتژیک در محیط می توان از وقوع جرم جلوگیری کرد. این کار با تمرکز بر چگونگی وقوع جرم (و نه چرایی ) انجام می شود. جرمشناسی سنتی بر ماهیت مجرمانه مجرمان به عنوان وسیله ای برای کاهش جرم تمرکز کرده است . آنچه پیشگیری وضعی را از سایر روشهای پیشگیری متمایز می کند، تمرکز آن بر شرایط خاصی است که در آن جرائم واقعی رخداده یا احتمال وقوع آن وجود دارد که گاهی اوقات به عنوان »جرم نزدیک « شناخته می شود. پیشگیری وضعی از جرم به دنبال کاهش آسیب های ناشی از جرم از طریق تغییر عوامل فوری یا موقعیتی در محیط هایی است که جرم به طور منظم رخ می دهد.هدف این پژوهش بررسی راهکارهای اجتماعی پیشگیری از بزهدیده شدن زنان بر اساس مواد قانون پیشگیری از آسیب دیدگی زنان و ارتقای امنیت آنان در برابر سوءرفتار در حوزه پیشگیری وضعی از وقوع جرم توسط نهادهای مختلف است .روش تحقیق حاضر از نوع بنیادی است و به روش توصیفی - تحلیلی و به صورت پژوهش اسنادی و ابزار کتابخانه ای، اینترنت و تحلیل نگارنده گردآوری شده است تا از طریق تحلیل برخی از مواد قانون در خصوص پیشگیری وضعی از وقوع جرم و ارزیابی مثبت آن، شاهد تدوین قوانین مطلوب و مناسب برای ارتقاء امنیت زنان باشیم .یافته ها نشان می دهد ترکیبی از راهبردهای پیشگیری اولیه ، ثانویه و ثالث ، همراه با اقدامات پیشگیرانه وضعی ، برای یک رویکرد پیشگیری جامع و موثر از وقوع جرم ضروری است و به داشتن جامعه ای امن تر برای همه کمک می کند.

کلیدواژه ها:

پیشگیری وضعی ، زنان بزهدیده ، قانون پیشگیری