شناسایی پهنه های مستعد توسعه اکوتوریسم با تاکید بر دامنه نوردی با استفاده از روش BWM منطقه مورد مطالعه: شهرستان بینالود

اکوتوریسم به یک تجارت پویا در سطح جهانی تبدیل شده است، که با تسریع رشد خود، از ابعاد اقتصادی، زیست محیطی، سیاسی و اجتماعی-فرهنگی قابل بررسی میباشد. در حال حاضر، اکثر کشورهای جهان در رقابت شدید و نزدیک، به دنبال بهره برداری از توانمندی های داخلی خود هستند تا بتوانند سهم بیشتری از درآمد حاصل از گردشگری را به خود اختصاص داده و با روش های ساده تر به ایجاد اشتغال بپردازند. استان خراسان رضوی و شهرستان بینالود نیز از این شرایط مستثنی نیست. در این راستا با توجه به شرایط موجود در شهرستان بینالود، شناسایی مناطق دارای پتانسیل توسعه اکوتوریسم می تواند بسیار سازنده باشد. از این رو هدف مورد بررسی در نوشتار حاضر، شناسایی مناطق دارای پتانسیل توسعه اکوتوریسم با تاکید بر دامنه نوردی انجام گرفت. به این منظور، منابع کتابخانه ای در قالب گزارشات و مقالات و پژوهش ها معیارها و شاخص های مورد نیاز برای شناسایی پهنه های اکوتوریسمی مشخص و استخراج گردید. شاخص های پتانسیل دامنه نوردی عبارتند از شیب، جهت شیب، سطوح ارتفاعی، پوشش گیاهی، کاربری اراضی و پهنه های آبی. سپس داده ها و لایه های اطلاعاتی مربوط به هر شاخص از سازمان های دولتی و تصاویر ماهواره لندست ۸ در وب افزار گوگل ارث انجین تهیه شده و توسط نرم افزارهای GIS پردازش گردید. پس از آن از روش BWM یا به عبارتی دیگر روش بهترین- بدترین که یکی از روش های بهینه در تصمیم گیری چند معیاره میباشد برای تعیین میزان اهمیت شاخص ها در مقایسه با یکدیگر استفاده شد. نتایج حاصل از نقشه پهنه بندی پتانسیل دامنه نوردی نشان می دهد بخش های مرکزی مناطق کوهستانی شهرستان بینالود که از شمال غربی تا جنوب شرقی شهرستان کشیده شده اند، مستعد میباشند. در نهایت می توان گفت شناسایی پهنههای دارای پتانسیل دامنه نوردی می توانند نقطه آغازی برای شروع برنامه ریزی جهت توسعه اکوتوریسم باشند.

کلیدواژه ها:

گردشگری ، اکوتوریسم ، دامنه نوردی ، روش بهترین-بدترین