راهکارهای ارتقای سطح کیفی فرآیند یاددهی و یادگیری در مدارس

آموزش و پرورش رکن اصلی در توسعه پایدار هر کشور است و مدرسه را می توان به عنوان خط مقدم جبهه تعلیم و تربیت درنظر گرفت. )جهانیان، (۱۳۸۷که از جایگاه و ارزشی خاص در فرایند نظام آموزش و پرورش هر کشوری برخوردار است. مدرسه مکانی است که یادگیری در آن با همه ابعاد به منظور پرورش انسان متعادل و تربیت شهروند موثر و مفید صورت می گیرد و لازم است در سیاستگذاری ها و تصمیم گیری های سطوح فوقانی وزارت آموزش و پرورش به این موضوع عنایت خاص گردد.) )سنجری، ۱۳۸۳)آموزش و پرورش درحکم مهمترین نهاد اجتماعی در ایفای رسالت خویش نیازمند بکارگیری منابع فکری، مالی، حمایتی ومعنوی قابل توجهی است که تامین آن به شرایط فرهنگی و نگرش جامعه به ویژه مدیران ارشد و تصمیم گیرندگان کشور بستگی دارد. مدرسه جایی است که ارزشمندترین و موثرترین سرمایه های کشور را در اختیار دارد . فرزندان ، مهم ترین دارایی خانواده ها هستند. شیوه کارکردن و موثر بودن در مراکز آموزش، مستلزم شناخت هدفها، اصول آموزش و پرورش، ویژگیهای دانش آموزان، معلمان، برنامههای درسی، روشهای آموزش و پرورش و سیاستهای حاکم بر هر یک از دورههای تحصیلی است که در هر کشور متفاوت میباشد. با نگاهی به روند کمی و کیفی آموزش و پرورش در تمام جهان و به ویژه در سطح جهان سوم در دهه های اخیر، به خوبی متوجه می شویم که ارتقاء کیفیت آموزش و پرورش، موضوع فوق العاده حساسی بوده که بروز بحران جهانی آموزش و پرورش از جمله نشانه های آن است. این مقاله با روش توصیفی تحلیلی با هدف بررسی و شناخت نمادهای کیفیت مدارس به انجام رسید. نتایج نشان می دهد : طبق نظر اندیشمندان در سه دهه ی اخیر به مشکلات ناشی از افزایش هزینه ها وکاهش کیفیت بوجود آمده و سه نیاز اساسی را در میان نیازهای دیگر مهمتر و غالب به نظر می رسند: ۱- توجه بیشتر به کیفیت آموزش و پرورش ۲- صرف منابع مالی بیشتر برای تولید مواد آموزشی مناسب و تربیت معلمان صالح و توانا ۳- بهبود و اصلاح مدیریت وامور اداری و البته، پشتیبانی معنوی و علمی از نظام آموزش و پرورش.

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش ، کیفیت آموزش و پرورش ، مواد آموزشی ، تعلیم و تربیت ، مدیریت ، هدف