تدوین الگوی نقش آموزش در محیط تحصیل: ابزاری برای حکمرانی متعالی

این پژوهش با هدف تحلیل نقش آموزش در محیط تحصیل به عنوان ابزاری برای حکمرانی متعالی انجام شد. حکمرانی متعالی، وضعیتی است که در آن، صاحبان قدرت تصمیم میگیرند چه چیزی اجرا شود. حکمرانی متعالی دارای ویژگی هایی مانند پاسخگویی، شفافیت، ویژگی های مشارکتی پاسخگو، اثربخشی و کارآمدی در وظایف با در نظر گرفتن نقش ویژه خدا و مردم است. یکی از مسیرهایی که برای حکمرانی متعالی وجود دارد، آموزش آن به افراد جامعه است. آموزش در دوران کودکی آموزشی است که به کودکان در مدرسه داده می شود، و به کودکان هنجارها و مهارت های اجتماعی مانند دوستی، همدردی، مهربانی، همدلی، راستگویی و مسئولیت پذیری آموزش داده می شود. مشکلات اقتصادی، اجتماعی، سیاسی در این زمینه را می توان در سهل انگاری، نگرش غیر چالشی و همچنین ناآگاهی از آموزش خوب در دوران کودکی دانست. از آنجایی که حکمرانی متعالی ارتباط مستقیمی با عادات اجتماعی و اخلاقی دارد، در صورتی که افراد جامعه از نظر اجتماعی و اخلاقی توسعه نیافته باشند، و آموزش های اولیه مهارت های اجتماعی را ندیده باشند، نمی توان به حکمرانی متعالی دست یافت. بنابراین، ویژگی های حکمرانی متعالی باید در آموزش دوران کودکی گنجانده شوند، و دولت مدارس را تشویق به یادگیری این ویژگی ها نماید.

کلیدواژه ها:

آموزش ، مدرسه ، دانش آموزان ، عادات اجتماعی ، حکمرانی متعالی