شاخص های حکمرانی متعالی از دیدگاه جمهوری اسلامی ایران

مقاله حاضر به بررسی شاخص های حکمرانی متعالی از دیدگاه جمهوری اسلامی ایران می پردازد. در ارتباط با ماهیت حکمرانی در جمهوری اسلامی، بر اساس مبانی و الزامات حاکم بر حکمرانی، باید ماهیتی برای آن به اثبات رساند که بتواند غایات حکمرانی را محقق کند و زمینه ساز تشکیل جامعه نمونه و اسوه باشد. امام خمینی نیز مبنای سیاست ورزی را اصلاح امور انسان و جامعه و فاصله گرفتن از مفاسد تلقی کرده اند. هنگامی که سیاست چنین هدفی داشته باشد، مطلوبیت حکمرانی نیز به این بر می گردد که آیا قادر است انسان و جامعه او را به سمت مصالح عالیه ای که برای آن تعریف کرده، حرکت دهد یا خیر؟ در این نوشتار به طور خاص، ابتدا به بررسی آیات قرآن و سپس روایات، دیدگاه امام خمینی و قانون اساسی پرداخته شد و در نهایت، شرحی درباره ی شاخص های حکمرانی مصلحانه(اداره مطلوب فرد و جامعه، متناسب با ارزش های بنیادین اسلام و در راستای مصالح عالیه و حقیقی که در اسلام و قانون اساسی و دیدگاه های امامین انقلاب بیان شده تا از طریق آن، انسان با ارزش های والا و جهان شمول اسلامی پرورش، و به حیات طیبه دست یابد)، پرداخته می شود. حکمرانی متعالی در نظام جمهوری اسلامی ایران، نه تنها به ایجاد نظم، امنیت، رفاه و عدالت اجتماعی می پردازد، بلکه به تحقق اهداف انقلاب اسلامی، ترویج فرهنگ اسلامی، تقویت هویت ملی و اسلامی، تحکیم وحدت و همبستگی ملی و اسلامی، توسعه همکاری های منطقه ای و بین المللی و مقابله با استکبار جهانی می انجامد. بنابراین، حکمرانی متعالی در نظام جمهوری اسلامی ایران، یک الگوی نوین و جامع از حکمرانی اسلامی است که می تواند برای سایر کشورهای اسلامی و غیر اسلامی الهام بخش باشد.

کلیدواژه ها:

شاخص های حکمرانی متعالی ، جمهوری اسلامی ایران