بررسی ملاحظات پدافند غیرعامل در جهت کاهش آسیب پذیری بافت های فرسوده ، مطالعه موردی بافت فرسوده آبکوه مشهد

کشور ایران به لحاظ موقعیت ویژه جغرافیایی و سیاسی، همیشه در معرض انواع گوناگون خطرات و تهدیدات قرار داشته و خسارات مالی و جانی سنگین را متحمل شده است. در این میان بافت های فرسوده شهری نقاط آسیب پذیرتر کشور به شمار می روند. بافت فرسوده محله آبکوه شهر مشهد، به دلایلی چون ضعف کالبدی و عملکردی، نبود عناصر باارزش تاریخی، کمرنگ بودن نشانه های شهری، فاقد محیطی مطلوب و با کیفیت جهت زندگی می باشد و با توجه به اینکه پهنه ای آسیب پذیر است لذا رعایت الزامات پدافند غیرعامل می تواند قدرت این محدوده را در مقابل تهدیدات طبیعی و انسان ساز بالا برده و در شرایط بحرانی سبب پایداری محیط گردد. بنابراین هدف اصلی این پژوهش ارائه راهکارها و ملاحظات پدافند غیرعامل در جهت کاهش آسیب پذیری بافت فرسوده قلعه آبکوه مشهد می باشد. این پژوهش به دو روش کتابخانه ای و مشاهده میدانی صورت پذیرفت. ابتدا معیارهای مهم در زمینه پدافند غیرعامل در بافت های فرسوده شهری شناسایی و سپس مورد بررسی قرار گرفتند و با تحلیل این معیارها در جهت توانمندسازی و رفع نقاط ضعف محدوده از دیدگاه پدافند غیرعامل پیشنهاداتی در جهت کاهش آسیب پذیری ارائه گردید.

کلیدواژه ها:

پدافند غیرعامل ، بافت فرسوده ، قلعه آبکوه مشهد ، آسیب پذیری