بررسی آزمایشی اثر نیایش بر نشاط و امید

هدف پژوهش حاضر بررسی اثر نیایش بر نشاط و امید بوده است. به منظور اجرای این پژوهش، از طرح آزمایشی استفاده شد. ۱۰۶ شرکت کننده به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. با استفاده از داستان در هر دو گروه موقعیتی ایجاد شد که در آن سنجش امید و نشاط موضوعیت پیدا کرد. داستان با استفاده از پرسشنامه باز - پاسخ انتخاب شد. گروه آزمایش افزون بر داستان، متنی نیایشی را خواندند که برگرفته از نیایش امام سجاد علیه السلام و به زبانی روان و امروزی بود. سپس با سنجش امید و نشاط از طریق صوت افراد، اثر نیایش بررسی شد. نتایج، فرضیه اثرگذاری نیایش بر نشاط و امید را تایید نکرد. در تفسیر این یافته میتوان گفت نیایش لحظ های برای ایجاد حالت نشاط و امید کافی نیست و برای تاثیر بیشتر لازم است نیایش استمرار داشته باشد تا شخصیت خدابین فرد شکل گیرد و نیایش عمدتا فرآیند یکپارچه کردن شخصیت خدابین است. ممکن است تاثیر نیایش بر هیجان های مثبت، در چارچوب تاثیر کلان و نه خرد نیایش مطرح باشد.

کلیدواژه ها:

نیایش ، دعا ، امید ، نشاط