معادلهای دروغین در ترکی زنجانی و ترکی استانبولی
محل انتشار: فصلنامه زبان پژوهی، دوره: 16، شماره: 52
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 120
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JLRZ-16-52_010
تاریخ نمایه سازی: 17 مهر 1403
چکیده مقاله:
معادل های دروغین کلماتی هستند که علی رغم دارا بودن تلفظ کمابیش یا کاملا یکسان در زبان مقصد و مبدا، ازلحاظ کاربرد و معنی متفاوت بوده و چالش جدی در برقراری ارتباط موثر بین زبان ها ایجاد می نمایند. معادل های دروغین به دو گروه کامل و ناقص تقسیم بندی می شوند. اهداف ما در این پژوهش شناسایی انواع معادل های دروغین در دو گونه ی ترکی زنجانی و ترکی استانبولی و نیز تبیین تفاوت فراوانی آن ها از حیث مقوله های دستوری بود. مطالعه ی حاضر از نوع ترکیبی (کمی و کیفی) است. قسمت کیفی شامل شناسایی معادل های دروغین و انواع آن از حیث مقوله های دستوری، در این دو گویش بوده و قسمت کمی شامل محاسبه فراوانی و نیز معناداری تفاوت فراوانی آن ها، از حیث مقوله های دستوری است. بر اساس آمار توصیفی، معادل های دروغین در دو گویش از حیث تعداد مقوله های دستوری، به ترتیب عبارت بود از اسم، صد و هفت مورد (%۵/۵۳)؛ فعل، شصت ودو مورد؛ (۳۱%)، صفت، بیست وشش مورد (۱۳%) و قید پنج مورد؛ (%۵/۲). به کارگیری آمار استنباطی، نشان داد که تفاوت معنی داری بین مقوله های دستوری از حیث معادل-های دروغین در دو گویش ترکی استانبولی و ترکی زنجانی وجود دارد. بیش از نیمی معادل های دروغین (۵/۵۳%) مربوط به مقوله ی اسم است؛ و در مراحل بعدی به ترتیب فعل، صفت و قید قرار دارند. این بدان علت است که در زبان ترکی، به طورکلی تعداد مقوله ی اسم بیشترین فراوانی را به خود اختصاص می دهد؛ یعنی این مسئله، بازتاب توزیع این مقوله ها، در زبان ترکی است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمد ترابی
بدون وابستگی
منصور شعبانی
دانشیار زبان شناسی همگانی دانشگاه گیلان