مطالعه ای بر رابطه بین مقوله های پیاده سازی مدیریت استعداد در سازمان آموزش و پرورش استان تهران

مدیریت استعداد به پیش بینی سرمایه انسانی مورد نیاز یک سازمان برای رسیدن به اهدافش و برنامه ریزی برای پاسخ درخور به این نیاز اشاره دارد. مدیریت استعداد نقش مهمی در ارتقای کیفیت آموزش و یادگیری به ویژه در سازمان های آموزشی ایفا می کند. بنابراین، این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین مقوله های اجرای مدیریت استعداد در سازمان آموزش و پرورش انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و در اجرا توصیفی- همبستگی بود. جامعه پژوهش را مدیران و کارکنان سازمان آموزش و پرورش استان تهران تشکیل می دهند که از بین آنها ۳۸۵ نفر با استفاده از فرمول کوکران و به روش نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش، پرسشنامه محقق ساخته اجرای مدیریت استعداد در سازمان آموزش و پرورش، مشتمل بر ۶۳ سوال بود. داده های به دست آمده از اجرای آن با استفاده از تحلیل عاملی اکتشافی و رگرسیون حداقل مربعات جزئی در نرم افزار SPSS و Smart PLS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها حاکی از آن است که اجرای مدیریت استعداد در سازمان آموزش و پرورش شامل شش دسته است: شرایط علی (با دو مولفه)، شرایط زمینه ای (با سه مولفه)، شرایط مداخله گر (با سه مولفه)، پدیده مرکزی (با یک مولفه)، راهبردها (با دو مولفه) و پیامدها (با یک مولفه). بار عاملی همه مولفه ها بالای ۵۰/۰ و معنی دار، نسبت روایی محتوا بالای ۷۰/۰ و پایایی آلفای کرونباخ و ترکیبی بالای ۸۰/۰ بود. همچنین ضرایب همبستگی شرایط علی، شرایط زمینه ای، شرایط مداخله گر، پدیده مرکزی، راهبردها و پیامدها کمتر از ۴۵/۰ بود که نشان دهنده متمایز بودن آنهاست. علاوه بر این، با توجه به شاخص های اجتماع و افزونگی، مدل اجرای مدیریت استعداد در سازمان آموزش و پرورش برازش خوبی داشت و تاثیر شرایط علی، زمینه ای و مداخله گر بر پدیده مرکزی، تاثیر پدیده محوری بر استراتژی ها و تاثیر استراتژی ها بر پیامدها معنادار بود (P<۰.۰۵). مدل طراحی شده اجرای مدیریت استعداد در سازمان آموزش و پرورش می تواند به مدیران، مسئولان و برنامه ریزان آموزشی در طراحی برنامه های مناسب برای اجرای مدیریت استعداد در سازمان آموزش و پرورش کمک کند.

کلیدواژه ها:

مدیریت استعداد ، سازمان ، آموزش ، سازمان آموزش و پرورش