حکم اخذ اجرت بر واجبات

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 487

فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ARSCS14_009

تاریخ نمایه سازی: 16 مهر 1403

چکیده مقاله:

در جامعه اسلامی بعضی مردم به همه احکام الهی و مسائل دینی مورد نیاز خود، علم ندارند و اکثر آنها نیازمندفراگیری احکام و معارف دینی هستند. در شریعت اسلام هم تعلیم جاهل واجب است، لذا عالمان باید احکام ومعارف دینی را به مردم بیاموزند. در برخی موارد مکلف نمیتواند مشکل دینی خود را حل کند، بلکه نیازمند بهکمک عالم دینی می باشد. چنانکه به هنگام ازدواج، مردم برای اجرای عقد نکاح به روحانی مراجعه می کنند. درمواردی نیز خداوند متعال فعالیتی اجتماعی را برمکلف واجب کرده است، همان طورکه در مراسم تدفین، تکفینو نمازمیت برمردم واجب کفایی است در این امور حضور یابند. بنا بر آنچه گفته شد، تعلیم فقه و معارف دینی،اقامه نماز جماعت، قضاوت، آموزش عقد نکاح یا القای آن و... همگی از واجبات محسوب می شوند. در اینجاپرسیده می شود که آیا روحانی می تواند به خاطر معارف و احکامی که به مردم می آموزد، اجرتی اخذ کند(هرچند تعلیم براو واجب کفائی باشد) ؟ اگر فعلی همچون القای صیغه نکاح، بر روحانی واجب است، آیا اومی تواند مبلغی را در قبال عقدی که خوانده است، طلب کند؟ در کفن و دفن و نماز میت خواندن چطور؟ آیامی تواند بر خواندن نمازمیت پولی را شرط کند؟ از طرفی این امور بر این شخص واجب است و چگونه می توانددر قبال عملی که خداوند متعال بر او واجب نموده است، پولی را شرط کند؟ ازجهتی هم این افراد برای امرارمعاش ناگزیر از دریافت این مبلغ هستند؛ چرا که گاهی، اکثر اوقات خود را به این امور میپرداختند و برای امرمعاش عمل دیگری انجام نمیدادند. ازجنبه دیگر، اگر آن شخص مبلغی دریافت نکند، ناچار باید برای تهیهمایحتاج زندگی خود به امور دیگر بپردازد، در این صورت چه کسی متولی انجام این واجبات خواهد شد؟

کلیدواژه ها:

نویسندگان

آزیتا جانی

کارشناس ارشد فقه و مبانی حقوق اسلامی، رامهرمز، ایران

محمود بیگدلی

دانشجوی دکترای فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه آزاد اسلامی، رامهرمز، ایران