بررسی تاثیر قصه گویی بر کمرویی، همدلی و پیشرفت تحصیلی درس فارسی دانش ‎آموزان دوزبانه

مقدمه و هدف: داستانخوانی و یادگیری از آن در زبان‎آموزی، آشنایی با فرهنگ‎ها، آموختن اخلاقیات و افزایش مهارت های گوش دادن نقش بسزایی دارد. هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر قصه‎خوانی بر کمرویی، همدلی و پیشرفت تحصیلی درس فارسی دانش‎آموزان دو زبانه دوره ابتدایی بود. روش: طرح پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون و گروه گواه بود. جامعه آماری تمامی دانش آموزان ابتدایی کلاس‎های سوم تا ششم شهرستان بانه (۲۸۶۰= N) در سال ۱۴۰۱ بودند. براساس جدول مورگان و با استفاده از روش نمونه‎گیری ‎تصادفی خوشه‎ای ۳۳۸ دانش‎آموز دوزبانه انتخاب شدند. ۳۰ نفر با بیشترین نمره در آزمون کمرویی به عنوان نمونه مورد مطالعه انتخاب و به طور کاملا تصادفی به دو گروه گواه (۱۵=n ) و آزمایش(۱۵=n )  تقسیم شدند. گروه آزمایش ۱۱ جلسه یک ساعت و نیمه به مدت دو ماه در جلسات قصه‎خوانی شرکت کردند. بعد از اتمام جلسات هر دو گروه آزمایش و گواه مجددا به پرسشنامه­ها ی پژوهش پاسخ دادند. ابزارهای گردآوری داده‎ها شامل پرسشنامه­ها ی همدلی داویس (۱۹۸۰)، کمرویی چیک–بریگز (۱۹۹۰) و آزمون معلم ساخته درس فارسی بود. یافته‎ها: داده‎ها با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس چند متغیره و تک متغیره در محیط نرم افزار۲۴SPSS تحلیل  شدند. نتایج نشان داد بین میانگین گروه‎های آزمایش و گواه در متغیرهای مورد مطالعه تفاوت معناداری (۰۰۱/۰=  P،۸۶/۲۹= F ) وجود داشت. نتیجه‎گیری: با توجه به نتایج پژوهش می توان گفت که قصهخوانی بر کاهش کمرویی، افزایش همدلی و پیشرفت تحصیلی دانش‎آموزان موثر بود. پیشنهاد می‎شود، قصه خوانی در نظام آموزشی گنجانده شود.

کلیدواژه ها:

Academic progress ، Empathy ، Persian course ، Shyness ، Storytelling ، پیشرفت تحصیلی ، درس فارسی ، قصه‎ خوانی ، کمرویی ، همدلی