بررسی ارتباط بین دینداری و سلامت اجتماعی زنان سرپرست خانوار شهر رشت

دینداری عامل اساسی اجتماعی شدن و انسجام فکری، عملی و جهت گیری در رفع مشکلات و پدیده ها و مسائل اجتماعی است و بنابراین عاملی در بهبود سلامت اجتماعی افراد می باشد. با توجه به اهمیت بحث از سلامت اجتماعی، پژوهش حاضر با استفاده از روش میدانی، تکنیک پیمایش، ابزار پرسشنامه و استفاده از نرم افزارهای SPSS و Smart PLS، به دنبال پاسخ به این سوال اصلی می باشد که آیا بین ابعاد مختلف دینداری و سلامت اجتماعی زنان سرپرست خانوار شهر رشت ارتباط وجود دارد؟ جامعه آماری پژوهش حاضر زنان سرپرست خانوار شهر رشت می باشد که تعداد آن ها بر اساس آخرین آمار در حدود ۲۶۰۰۰ نفر می باشد. نتایج تحقیق حاکی از آن است که بین میزان کل دینداری (۰.۳۳) و ابعاد آن یعنی بعد پیامدی (۰.۲۲=P)، بعد مناسکی (۰.۳۹=P)، بعد اعتقادی (۰.۳۶=P)، بعد تجربی (۰.۲۵=P) و بعد شناختی (۰.۳۴=P) با سلامت اجتماعی زنان سرپرست خانوار ارتباط مثبت و مستقیم و معنادار وجود دارد. بنابراین تمامی فرضیه های پژوهش تایید می شوند. نتایج حاصل از مدل معادله ساختاری (Smart PLS) نیز نشان دادند که در کل اثر متغیر مستقل دینداری بر سلامت اجتماعی زنان سرپرست خانوار به میزان۰.۵۷ می باشد.

کلیدواژه ها:

دینداری